Windoverlast, een Vluchteling en de Wilden

2016-03-26-001-01Elke vluchteling, startend, onderweg, zoekend, hopeloos, hulpeloos of al gearriveerd zou ons moeten laten bewust worden van. De woorden kwamen als vanzelf. Om te vertellen, te duiden. Maar ik spring zo vroeg op de ochtend een beetje van de hak op de tak. Kan er niets aan doen. Zal wel met de storm te maken hebben of haar naweeën.

Windoverlast. Het ergste is alweer achter de rug. Ging ook best snel. Waar ik woon viel het nogal mee moet ik zeggen. Wat afgeknapte takken en rondzwervende rommel. Een op de late avond ervoor hoogstwaarschijnlijk opzettelijk uit een auto gesmeten bruin tasje van MacDonalds zorgde voor overlast. De inhoud, ik hoop dat het niet heeft gesmaakt, lag over enkele tientallen meters verspreid op de weg. Meer heb ik eigenlijk niet van de windoverlast gemerkt.

Regionale musea. Ze doen het goed. Regionale musea scoren goed in deze tijd. Met grote namen en mooie exposities trekken verschillende musea die zich niet in de randstad bevinden veel bezoekers. Maar wat wil je met Turner, Jeroen Bosch, David Bowie en straks Rodin. “Het museum moet een fijne plek zijn om in te verblijven, wat te eten, uit het raam te staren” aldus Ralph Keuning de directeur van de Fundatie in Zwolle.

Ik kom graag in een museum. Zou er zelfs wel in een ervan willen wonen. Of langere tijd willen verblijven. Niet als vluchteling of bezoeker maar als reiziger met een groot en open hart.

‘Wilden & Nieuwe Wilden’. De aankondiging heb ik gisteren al op de website geplaatst. Voor de liefhebbers is er 20ste-eeuwse expressionisme uit Duitsland te zien. Namen als ‘Der Blauwe Reiter’ en ‘Brücke’ zullen wel bezoekers trekken. Net als Alexej von Jawlensky, Wassily Kandinsky, Emil Nolde, Ernst Ludwig Kirchner, August Macke, Franz Marc en Max Pechstein. Kunstenaars met een compromisloze visie volgens de aankondiging.

Lotte Lenya. Om de zoveel tijd kom ik haar dan toch wéér tegen. Lotte lenya (Wenen, 18 oktober 1898 – New York, 27 november 1981). Actrice en vertolkster van Seeräuber Jenny in de Dreigroschenoper van Bertolt Brecht. Een vrouw met een licht irritante stem, voor mij dan. Maar bij tijd en wijle mag ik haar graag horen. Omdat het zo aanstekelijk werkt.

Vluchteling. Lotte was ook een vluchteling. Zij en haar man Kurt Weill vluchtten in 1933 voor de nazi’s naar Parijs. Later emigreerden ze naar de Verenigde Staten.

Van de hak op de tak. Een beetje op drift. Kan er niets aan doen. Zal wel met de wind te maken hebben. En die vluchtelingen die startend, onderweg, zoekend, hopeloos, hulpeloos of al gearriveerd ons misschien iets duiden dan?

Zijn wij niet allen een soort vluchteling? Maar dan op weg naar Primark, Meubelboulevard, een open supermarkt op tweede Paasdag of bijvoorbeeld MacDonalds?

Fijne windstille en wilde dinsdag.