Verbeeldingskracht, energie en het vakantiegevoel (14)

Mart van Zwam Langzaam zakte het warme verdwijnende licht achter de volgende rij huizen, de boomtoppen en schoorstenen achterlatend in het zwart van het beeld. Licht maakte plaats voor donker en zo zal het altijd blijven en gaan. Niets verstoord eeuwige natuurwetten.

We naderen het einde van augustus. Rustig en met gepaste tred en de nodige afstand in verband met het heersende virus. Nieuws reist wat af, zorgt voor de nodige onrust en alsmaar korter wordende lontjes. Tenminste daar lijkt het sterk op. Belagers belagen. Ook op het Binnenhof en aan de rand ervan. De beelden van de politici die heftig toe- en aangesproken werden door een ophitsende en/of opgehitste meute waren op z’n zachts gezegd niet fraai.

Ergens las ik iets over kruidnootjes in winkels, ergens iets over Zwarte Piet. Op een andere plek ging het over slavernij, discriminatie en ongelijkheid. Via Twitter las ik een bericht, met een geplaatste foto, over een allerlaatst etentje van drie volwassen kinderen en hun vader. Er was een melding dat de desbetreffende en op de foto zichtbare vader overmorgen euthanasie zou krijgen. Ik vroeg me bij het lezen en kijken af wat mensen op dit moment in de tijd werkelijk bezield.

Terug naar het zonlicht. Het licht dat een ander deel van de wereld zou gaan beschijnen. Ons in het donker achterlatend terwijl, virus of niet, de mens hevig verward lijkt.