Tentoonstelling, audiotour en catalogus

GroeiHet was gisteren weer zo’n prachtige herfstdag. Na een aantal klusjes te hebben afgewerkt en het nodige gelezen te hebben was het tijd om mijn wandelschoenen aan te trekken. Eropuit. Het bos in. Paadjes volgen.

Knisperende bladeren die vrolijk klinken onder mijn schoenen en ritselende blaadjes aan de bomen. Onder mijn voortstappende voeten klinkt het geluid van knappende takjes, zij zorgen voor een ondertoon en ritme. Mijn wandelschoenen doen hun werk zoals een basgitaar spelende muzikant.
Het geluid was dat van een vrolijk spelend huiskamerorkest. De huiskamer was het bos, het bos was voor even van mij.

Mijn gedachten dwalen af er is niets tegen te doen en ieder verzet is gelukkig zinloos. In mijn innerlijke jukebox hoor ik de muziek van Moessorgsky. Modest Moessorgski was een componist die een aantal korte stukken heeft gecomponeerd na het bekijken van schilderijen. Het werk hing op een overzichtstentoonstelling van een bevriende schilder. Als jongeman in de pubertijd en volop in ontwikkeling hoorde ik dit werk voor het eerst dankzij een muziekleraar. Hoe hij heet weet ik helaas niet meer, maar ik zie hem nog zo voor me.

Hij was een grote man, kalend en rokend. Roken in de klas? Ja dat was toen vrij gebruikelijk. Hij was een goeie leraar, eentje die ik iedereen zou gunnen op het roken na dan. Maar hij kon boeiend lesgeven en het gevolg was dat gedonder of gedoe geen kans kregen. Hij had iets te geven. Ik ben hem nog altijd dankbaar, hij heeft bij mij een zaadje geplant dat sindsdien groeit en groeit.

Dwalen in de natuur is heerlijk en het is fijn om te merken dat muziek een ander licht kan brengen tijdens het proeven en ervaren. De natuur is één grote tentoonstelling, maar dan eentje zonder audiotour en catalogus.

Fijne dag.