Tag Archives: Voetbal

Kampioenen, een rode jas plus een geblazen kus

2017-05-14-520-smallUiteindelijk werden ze dus kampioen.

Het werd vooral ook de dag van Dirk. Nooit eerder zag ik een droom zo mooi en krachtig in vervulling gaan en een hoofdstuk als in een jongensboek zo prachtig geschreven. Het was natuurlijk een droomstart voor de Rotterdammers. In de eerste minuut scoren en de opgebouwde spanning verliezen. Na de teleurstelling van vorig weekend kon er veel fout gaan maar dat deed het uiteindelijk niet.

Een van de andere indrukwekkendste beelden van gisteren vond ik toch ook wel die jongen die met geamputeerde onderbenen en gezeten in een rolstoel door fans gedragen werd en hoog boven de feestmassa in Rotterdam uittorende. Moest even denken (niet dat die jongen in Rotterdam lelijk was!) aan een scène uit de film ‘The Hunchback of the Notre Dame’ waarin Quasimodo (Charles Laughton) door het volk werd rondgesjouwd omdat hij was verkozen tot de afschrikwekkenste inwoner van Parijs die ze maar konden vinden.

Zelf was ik qua werk met andere beelden en kampioenen bezig. Ons (!) eerste elftal is toch maar mooi kampioen geworden. De champagne spoot uit de flessen van de jonge honden. Dromen, ook de gedeelde, kwamen uit en de vreugde kende bijna geen grenzen. Het licht plus de rook van het aangestoken vuur pastte mooi in het decor en de omlijsting die bij de overwinnaars hoorde.

Ik ben van nature geen sportfotograaf. Niet dat ik er geen oog voor heb, maar ben gewoon en simpelweg met teveel andere dingen bezig tijdens zo’n partijtje voetbal.

Zo ben ik snel afgeleid door het gedrag en de energie van de toeschouwers of het geluid van klinkende noppen van voetbalschoenen. En niet te vergeten het zich manifesteren van mensen van de club en hun voorkomen in het geheel en in het veld van de energie.

Een ander mooi beeld was wel van een jonge wolvin die haar wolf feliciteerde met de overwinning. Gestoken in een rode jas kuste ze hem verliefd en innig. Een laatste en geblazen kus vloog door de lucht en landde op zijn al inmiddels weggedraaide lippen.

Het ultieme geschenk aan kampioenen. Champagnebubbels en een door de wind vervoerde geblazen kus.

 

Kampioen, sport en spel

FotograferenUiteindelijk wonnen “Onze jongens” hun kampioenswedstrijd. Alles klopte aan de lentedag. De zon was warm en vrolijk, het bier was lekker, het resultaat wat van de barbecue afkwam was om te smullen en zéér welkom.

Er was een huldiging, compleet met een schaal voor kampioenen en medailles. Schouderklopjes, knuffels en zoenen werden uitgewisseld. De energie van trots zijn op was overduidelijk zicht en voelbaar.

Voetbal is als sport en spel eigenlijk simpel. Twee teams proberen een bal tussen palen en lat en in het net te krijgen. Het liefst bij de tegenstander. Er zijn lijnen van een rechthoek waar je met de bal moet zien in te blijven en er is sprake van buitenspel zijn. Er is een scheidsrechter met assistentie voor ordebewaking en toezicht op het naleven van de regels. Simpel toch? Ik vergeet er bijna een! Je mag niet met je handen aan de bal komen, de voeten doen het werk, uitgezonderd de keeper. Overzichtelijk en simpel. En gewoon leuk om te doen.

Wat ik gisteren zag was méér dan sport en spel. Ik zag teamgeest en het met z’n allen voor elkaar krijgen. Zag grenzen van het toelaatbare opzoeken, proeven en ervaren. Kunnen en willen. Leren, groei en resultaat. Kritiek ontvangen en geven. Onder druk en stress presteren. Omgaan met teleurstelling. Luisteren. Stem verheffen indien nodig. Je laten gelden of even terugtrekken. Ik zag aanvoelen wanneer iets kan en wanneer juist niet? Het leek op het leven van alle dag en het vinden van een eigen ik.

Voetbal is adembenemend mooi fenomeen. En ik ben een flink aantal foto’s en indrukken rijker om te verwerken.

Fijne dag.