Tag Archives: stedelijk museum

Expositie: Zero: Let Us Explore the Stars

Otto Piene, Venus von Willendorf, 1963, olieverf en rook op doek, 150 x 200 cm, Collectie Stedelijk Museum Amsterdam.

Zero: Let Us Explore the Stars

4 jul- 8 nov 2015

Vuur, licht, beweging, ruimte, demonstraties en performances: een historisch overzicht van de innovatieve, internationale avant-gardistengroep ZERO. Met werk van onder meer Herman de Vries, Armando, Henk Peeters, Jan Schoonhoven, Jan Henderikse, Piero Manzoni, Lucio Fontana, Yves Klein, Jean Tinguely en Yayoi Kusama, Otto Piene, Heinz Mack, Günther Uecker e.a.

In de jaren 50 en 60 van de twintigste eeuw experimenteerde de kunstenaarsgroep ZERO met de meest innovatieve materialen en media. Na de zware oorlogsjaren wilden de aan dit internationale netwerk verbonden kunstenaars de kunst een nieuwe toekomst geven.

In 1962 was de eerste museale presentatie van ZERO te zien in het Stedelijk. In 1965 volgde een uitgebreidere tentoonstelling: Nul 1965, een van de hoogtepunten uit de geschiedenis van de beweging. Precies vijftig jaar daarna presenteert het Stedelijk opnieuw een overzichtstentoonstelling van deze radicale kunstenaarsgroep. ZERO – Let Us Explore the Stars maakt zichtbaar hoe de aan de beweging verbonden kunstenaars, waaronder Armando, Heinz Mack, Henk Peeters, Otto Piene, Jan Schoonhoven, Günther Uecker, Lucio Fontana, Yves Klein, Piero Manzoni, Jean Tinguely en Yayoi Kusama, de betekenis en vorm van de kunst blijvend hebben veranderd.

Bron en lees verder…

Matisse, het proces en de weg

Matisse_schaduw_vormNa de kriebels en het reizen begon het laven afgelopen vrijdag. Kriebels, reizen, laven? als je niet weet waar ik het over heb dan is het misschien handig de tekst van afgelopen donderdag (terug) te lezen?

Laven. Misschien kan ik het beter vergapen noemen. Of kijken met een versnelde hartslag van opwinding, beleven met een sterke nadruk op het woord leven of bijna constant onder de indruk zijn van al het indrukwekkende moois? In ieder geval was het bezoek aan Amsterdam en de tentoonstelling over het werk van Henri Matisse zéér zeker de moeite waard en ben ik in mijn persoonlijke ontwikkeling weer een stukje vooruit gegaan.

Wat er uiteindelijk te zien was, en nu ben ik met grote stappen door de tentoonstelling gewandeld, in de twee grootste zalen was het eindstadium van een rijk kunstenaarsleven. Wat we zagen was het ontdekken en het verder uitwerken van een nieuwe kunstvorm en de weg ernaar toe.

Het ontstaan en het proces ernaar toe maakte op mij persoonlijk diepe indruk. Het raakte me, het boeide en fascineerde. Het “Meedoen is belangrijker dan het winnen” uit de sportwereld kwam als een heldere boodschap terwijl ik van binnen nog natrilde en mijmerde over wat ik had beleefd. Misschien is mogen beleven wel een betere uitdrukking, want ik zie en voel de ervaring als een geschenk.

Het ontdekken van iets anders, iets fris, dat wat nog niemand ooit heeft gedaan, lijkt mij een boeiend maar ook een lastig proces. Ontstaan als gegeven kun je niet sturen. Nu moet er iets ontstaan gaat niet lukken. Dwingen lijkt mij geen optie, dat werpt uiteindelijk geen vruchten af en het woord moeten is als een valkuil op het pad naar een eindresultaat.

Maar wat dan? Loslaten? Al het ontdekte en tot nu toe gewaardeerde voorgaande loslaten? Lijkt het proces een beetje op het schillen van een ui? Tenslotte zijn de schillen dat wat de glimmende en glinsterende kern veilig afsluit voor de buitenwereld.

Ik merk dat ik al schrijvend afdwaal, maar laat dat maar even gebeuren. Maar ik moet er wel iets mee, met dat waanzinnig mooie proces van ontdekken en uitwerken. Maar even een stapje terug, dit is tenslotte een nabeschouwing van een bezoek aan de Cut-Out wereld van Henri Matisse. De blog van vandaag is een nabeschouwing van een bezoek aan een Oase die Amsterdam heet en het wandelen langs de enorme rij schilderijen van Henri en andere grootheden.

Ik tril zoals gezegd nog een beetje na van alle opgelopen positieve emoties en de met mijn ogen vastgelegde beelden. Eén van de eerste overweldigende indrukken was trouwens niet naar aanleiding van een schilderij van Matisse maar vanwege een werk van Breitner.

Ik zag het schilderij vanuit een ooghoek hangen en werd er direct blij van. De slingerende rij van bezoekers voor en achter ging qua snelheid wat langzaam. Mijn gedachten dwaalden voor een moment af naar een rij wachtenden voor een attractie in een pretpark. Maar na een paar geduldminuten was het zover.

George Hendrik Breitner’s “De rode kimono” raakte me en was een cadeau. Ik had het schilderij nog nooit in het echt gezien, wel op reproducties of in een boek, maar uiteraard was het in werkelijkheid indrukwekkend. Nooit eerder zag ik zo’n kleur rood en die stofuitdrukking van een kimono. En Geertje Kwak, Breitner’s model en in haar andere leven verkoopster, lag daar ontspannen, bijna afwezig en leek in stilte te kijken naar een vastgehouden bloem. Ik hoorde haar bijna ademhalen.

Ze keek me niet aan en dat was goed. Zachtjes en bijna op mijn tenen liep ik weer verder. Ik wilde haar niet storen maar zei wel even fluisterend “Dag…”.

Fijne zondag.

 

 

Knippen, découpés en een oase

henri matisse“Ben nou s eerlijk’. Ben nou ’s eerlijk, Rutte”. Ik hoorde het hem twee keer snel achter elkaar herhalen. Zijn haar zat zoals gewoonlijk en in dezelfde vorm achterover, zijn lippen vormden een streep. Ogen spoten vuur en probeerden uit alle macht indruk te maken en aandacht te vestigen op.

Nee, ik was al snel klaar met het verkiezingsdebat. Ondanks de soms leuke en goed gevonden woorden van Jeroen Pauw zoals “Politiekerijtoer” en “Ons land heeft er twee werklozen bij” om er een luchtige draai aan te geven, was het beeld van een rondje goed gebekte mannen in pak en stropdas.

Jeroen had zich in een licht pak gehesen en droeg het overhemd open, geen stropdas. Het beeld was helder. De zes probeerden, ieder op hun beurt, hun (politieke) boodschap te verkondigen en te slijten. Ondertussen probeerden rivalen uit alle macht en met woord en gebaar te hekelen. Hekelen in de zin van berispen, de les lezen, afgeven op of de mantel uit te vegen.

Ik kon mijn aandacht er niet goed bijhouden en besloot maar naar bed te gaan. Mijn gedachten waren ondertussen bij Henri Matisse en zijn werk. Waarom? Omdat het me zo fascineert.

Matisse lag op latere leeftijd véél op bed doordat er een operatie verkeerd was verlopen. De grote meester kon niet meer staand schilderen en zocht naar een oplossing. Wat moet dat, dat moet (kunnen) was misschien wel zijn gedachte tijdens die verplichte staat van zijn. Matisse ging aan de slag met papier en schaar en knipte er lustig en met een zekere gedrevenheid op los. Een manier en vorm werden geboren.

“Papiers gouaches et découpés”. In het Frans vind ik het zo mooi klinken..! Een kleurrijke toon, zacht en vrouwelijk. “Papier gouaches en knippen”, het laatste woord in het Nederlands klinkt een stuk harder en feller.

Er komt een prachtige tentoonstelling over het werk van Matisse in het Stedelijk museum in Amsterdam. Vanaf 16 maart tot en met 16 augustus is er véél moois te bewonderen. Fijn dat het Stedelijk het zo in deze tijd programmeerde, de lente en de zomer zijn als seizoenen een waardevolle aanvulling op zijn werk.

De website van het museum laat liefhebbers de volgende tekst lezen. “Matisse (1869-1954) verbeeldde oosterse naakten, mooie stoffen, tapijten, kamerplanten en idyllische landschappen. Hij zocht daarbij naar een zo volmaakt mogelijke overeenstemming tussen kleur en vorm. De tentoonstelling laat zien dat Matisse tot zijn dood is blijven zoeken naar het minimum dat nodig is voor het weergeven van een lichte, vrolijke zorgeloosheid: ‘de oase van Matisse’.

“Ben nou ’s eerlijk…” Zes mannen in vorm, met stropdas en in pak. Persoonlijk miste ik in het rondje van politiek geharrewar en hekelen een vrouw en haar aandeel. Vrouwenenergie in een juiste vorm kan veel goed doen aan gedrag en tekst.

Matisse knipte er op los en zocht, in zijn vorm, naar het minimum wat nodig is voor het weergeven van een lichte, vrolijke zorgeloosheid. Hij creëerde een oase, een oase om langdurig te verblijven, de oase van Henri Matisse.

Fijne dag.

Expositietip: De oase van Matisse

De oase van Matisse
27 mrt – 16 aug 2015

De oase van Matisse biedt u een unieke kans om meer dan 100 werken van Henri Matisse (1869-1954) te bekijken. Het is voor het eerst in zestig jaar dat er een tentoonstelling van Matisse van dit formaat in Nederland te zien is. Ga mee op reis langs de veelkleurige topstukken van Matisse en werken van zijn tijdgenoten uit de vaste collectie van het Stedelijk Museum. Beleef De oase van Matisse!

Bron en lees verder…

Expositietip: On the move t/m 22 feb 2015

On the move t/m 22 feb 2015

Verhalen in hedendaagse fotografie en grafische vormgeving. Nieuwe aanwinsten voor Amsterdam.

Het Stedelijk Museum presenteert On the Move, een tentoonstelling over de nieuwste ontwikkelingen in de fotografie. Het is de meest recente aflevering van de gemeentelijke kunstaankopen die het museum iedere twee jaar organiseert met financiële steun van de Gemeente Amsterdam. De aankopen daaruit zijn altijd een belangrijke, actuele bijdrage aan de collectie van het museum. 

Bron en lees verder…

Expositietip: On the move…Stedelijk Museum Amsterdam

On the move
29 aug 2014 – 18 jan 2015

Het Stedelijk Museum presenteert On the Move, een tentoonstelling over de nieuwste ontwikkelingen in de fotografie. Het is de meest recente aflevering van de gemeentelijke kunstaankopen die het museum iedere twee jaar organiseert met financiële steun van de Gemeente Amsterdam. De aankopen daaruit zijn altijd een belangrijke, actuele bijdrage aan de collectie van het museum.

Klassieke manieren om met fotografie een verhaal te vertellen zijn de reportage en het fotoboek. Tegenwoordig verkennen steeds meer fotografen nieuwe manieren om verhalen vorm te geven, mogelijk gemaakt door technische ontwikkelingen zoals apps, audiovisuele presentaties en websites. Deze tendens is ook zichtbaar in de grafische vormgeving. De rol van de grafisch ontwerper gaat nu veel verder dan het ‘achter elkaar zetten van beelden’ voor een fotoboek.

On the Move toont die ontwikkelingen in de fotografie en laat de grote verscheidenheid aan manieren zien waarop kunstenaars en fotografen werken, in dialoog met grafisch ontwerpers. De titel On the Move verwijst naar de bewegingen in de fotografie en naar de reizen die veel van de fotografen hebben afgelegd voor hun projecten.

In het najaar deed het Stedelijk een oproep aan in Nederland werkzame kunstenaars om werk in te zenden waarmee zij nadrukkelijk op zoek zijn naar nieuwe, speelse, kritische of uitdagende vormen van verhalen vertellen. Het museum ontving 471 inzendingen.

Bron en lees verder…