Tag Archives: Roos

Nieuw in de webshop: ‘Roos’


Roos‘Roos’
©Mart van Zwam
100 cm x 75 cm
Genummerde oplage 1 t/m 20

Aluminium dibond prints: Kunstgalerie bij je thuis of op kantoor

  • Museumkwaliteit
  • Prints op fine-art fotopapier
  • Stevige aluminium panelen
  • Zwevend effect door het blinde ophangsysteem

Prints in de hoogst mogelijke kwaliteit
Fine-art prints gelijmd op aluminium panelen

Aluminium, ook wel bekend als dibond, is het materiaal dat je kiest als je het beste van het beste wilt hebben. Als je wel eens in een fotomuseum bent geweest, dan heb je aluminium van dichtbij gezien. Werken worden in fine-art kwaliteit geprint op fotopapier. Deze worden verlijmd op stevige aluminium panelen.

‘Roos’

02-58-09-roos-small‘Roos’
©Fotografie Mart van Zwam

Fotoprint op Canvas
Hoge kwaliteit en spierwit linnen
Ragscherp & realistische kleuren
Beschermd met hoogglansvernis
Milieuvriendelijk hout (PEFC goedgekeurd)
Met ophangsysteem
2 of 4,5 cm dik
Ook beschikbaar met baklijst
(gratis verzending!)

€ 65,00 30 x 30 cm
€ 75, 00 40 x 40 cm
€ 85, 00 50 x 50 cm

Bestellen/ informatie: info@beeldencoaching.nl

Groei, ruimte en een rozenstruik

Mart van Zwam Oh nee, wortels trekken zich mooi niks aan van onze dagelijkse perikelen. Ze groeien en groeien maar door. En waarom zouden ze ook niet?

Een van de gevolgen van al dat gestage gegroei is dat stratenmakers aan de slag kunnen om te voorkomen dat het al te bont gaat worden, de spuigaten uitloopt en voetgangers struikelen.

Wortels kennen geen verantwoordelijkheidsgevoel of groeiangst. Van matigen hebben ze nog nooit gehoord en aan rekening houden met doen ze al helemaal niet. Wortels willen gewoon groeien. En ze moeten natuurlijk ook wel. Er hangt veel vanaf en boven hun hoofd..!

In mijn tuin staat een rozenstruik die veel te lang onvoldoende aandacht heeft gekregen. Planten in de directe omgeving van haar groeiden lekker, hadden het vreselijk naar hun zin en werden daardoor steeds groter en sterker. De arme rozenstruik daarentegen stond er maar een beetje troosteloos te staan. ze stond een beetje te verkommeren, maar gaf geen krimp. Ze schitterde niet meer en liet steeds minder rozen zien.

Maar ze heeft nu, na een beetje knip en plukwerk weer alle ruimte. Ze krijgt meer zon en energie en ziet er een stuk gelukkiger uit. Nieuwe frisse blaadjes groeien elke dag, nieuwe knoppen zijn in wording en het prachtige rood schittert in de zomerzon.

Een rozenstruik kent ook geen groeiangst. Maar soms vind ik mijn rozenstruik een beetje te timide. Of zou het toch bescheidenheid zijn?

Fijne dag.

Een roos, leven en er zijn

RoosGisteren stond mijn dag een beetje in het teken van “Leven”. Ik voelde s’avonds al mijmerend en de dag herbelevend dat leven en wat er allemaal bij komt kijken in ieder geval de rode draad was geweest.

Het begon al goed in de ochtend. In de voor en achtertuin is het een explosie van kleuren en wie is de mooiste van het land? Rozen en Irisssen lijken te wedijveren. Ze lijken er een wedstrijd van te maken. Als liefhebber die ik ben, kom ik ogen tekort. Kleur en kleurnuances en telkens maar weer veranderende vormen veroorzaken een gevoel van Halleluja. Alhoewel ik niet in een bepaalde God geloof, geloof ik wel in iets Goddelijks. Ik ben niet kerks, zeker niet Bijbel of Koranvast, om deze twee maar te noemen, en geloof zeker niet om het geloven om maar ergens bij te horen. Ik verbaas me gewoon en geniet intens van wat ik ervaar. Hoe ik mijn en het leven leef is een kwestie van Zijn, Ziel, liefde en mijn eigen waardevolle morele kompas. Zeilend door wat leven heet kan ik er als schipper en stuurman goed gebruik van maken.

Ik zag ze, terwijl ik de foto van de roos nam, al van verre aankomen. En als ze richting voordeur gaan dan komen ze ook, grappig genoeg, als stel, als paar en als gelijkgestemden. De twee mannen wilden graag met me in gesprek over God. Ik keek naar de roos en deze leek me een knipoog te geven. Een knipoog van “Toe maar” en “Ik blijf nog wel even voor je schitteren”.

De twee keurig in een pak gestoken en gladgeschoren mannen wilden even met me praten. Beiden hadden een Bijbel in hun handen. Beiden hielden ook een iPad vast. Kennelijk gaan de kerkelijke overtuigers en gebruikmakers van Bijbelse teksten met hun tijd mee.

Nou goed, om een lang verhaal kort te maken? Ik had maar twee restricties. Niet langer dan tien minuten en zonder gebruik te maken van allerlei prachtig opgeschreven maar ook voorgekookte uitspraken. Gewoon een gesprek van mens tot mens. Dat kon wat mij betreft. Het resultaat was dat we snel klaar waren. Ik vertelde gewoon in het kort over mijn Zijn, Ziel, liefde en mijn eigen waardevolle morele kompas als helpers i.v.m. het vinden van de antwoorden op allerlei levensvragen. Een goede dag en een hartelijke handdruk ter afscheid was wat restte. En ik? Ik kon weer terug naar een geduldig wachtende Roos.

Zo’n Roos is voor mij in de kleur en vorm, samen met het tijdelijke en groeiende een soort boodschapper van het leven. Ze heeft alles in zich. Ze is perfect zonder perfect te hoeven zijn. Ze is vrij om te groeien en doet waar ze goed in is. Ze laat me nadenken en voelen, ervaren en intens genieten. Er is geen waarom, er is geen verklaring nodig. Ze is.

Fijne dag.