Tag Archives: Rijksmuseum

Breitner: Meisje in kimono

G.H. Breitner, Meisje in witte kimono, 1893/94, Rijksmuseum Twente, Enschede

G.H. Breitner, Meisje in witte kimono, 1893/94, Rijksmuseum Twente, Enschede

Breitner: Meisje in kimono

20 februari 2016 t/m 22 mei 2016
Het Rijksmuseum brengt voor het eerst alle versies van Meisje in kimono door George Hendrik Breitner bij elkaar.

De talloze variaties van een meisje in kimono, die geldt als icoon van het japonisme, ontstonden in de jaren 1893-96. Het jonge model Geesje Kwak poseerde voor bijna al zijn schilderijen en werd zo door Breitner onsterfelijk gemaakt. De tentoonstelling is gebaseerd op nieuw onderzoek en laat voor het eerst de (voor zover bekend) volledige serie van 14 schilderijen zien, waaronder een tot nu toe onbekend Meisje in rode kimono uit particuliere collectie. Naast schilderijen worden ook tekeningen, schetsen en foto’s getoond die de kunstenaar ter voorbereiding hierop maakte. De tentoonstelling is van 20 februari tot en met 22 mei 2016 te zien in de Philipsvleugel van het Rijksmuseum.

Bron en lees verder…

Kimono, de verfijndheid en het raffinement

BreitnerIk kon mijn geluk niet op, was verrast door het mooie nieuws dat alle varianten van Breitner’s “Meisje in kimono” voor het eerst bij elkaar komen. Plaats van handeling is, volgens de nieuwsbrief van het Rijksmuseum,  de Philipsvleugel. Qua tijd kun je, als je wilt, genieten van 20 februari tot en met 22 mei 2016. Wat zal het genieten worden. Wat zal het een feestje zijn om de variaties bij elkaar te zien. A once in a lifetime experience. Die aankondiging hoort sinds de “Late Rembrandt” commercial wel bij het Rijks.

Geertje Kwak. Ze schopte het toch zomaar van een van de straat geplukt verkoopstertje tot kimono-model voor Breitner. Haar beeltenis werd niet alleen vereeuwigd en bewaard, maar ook haar niet te horen stilte. Nooit zal ik haar stem horen en dat gemis intrigeert net zo sterk als het uiteindelijke beeldresultaat.

14 schilderijen zijn er te zien, waaronder een tot nu toe onbekend “Meisje in rode kimono” uit een particuliere collectie (ik ben stikjaloers). Naast de schilderijen worden ook tekeningen, schetsen en foto’s getoond die de kunstenaar ter voorbereiding hierop maakte. Het ervaren van het proces, of een deel ervan, is de kers op de taart.

Al eerder schreef ik een blog waar Breitner en zijn werk in voorkwamen. Dat ik in het Boijmans van Beuningen op zoek was naar “Het oorringetje”. Hoe vaak heb ik dit schilderij al niet bekeken? De tel ben ik allang kwijt, maar dat geeft niet. Telkens weer laat de vastgelegde en geschilderde handeling me bewust worden van het alledaagse en de realiteit.

Vandaag zou ik een heuse ode willen brengen aan het raffinement. Aan de verfijndheid, aan de finesse. Dat is wat Breitner ons ook, misschien onbewust, kan laten ervaren. Bewustwording en de kwaliteit van het raffinement ervaren is met andere ogen naar de wereld om ons heen kijken. Een wereld gevuld met fantastisch mooie vrouwenenergie.

Als man zou ik het voor geen goud willen missen.

Fijne dag.

Guggenheim, slijtage en het Rijksmuseum

Mart-GugenheimGewoon onschuldig vermaak. Ik was stiekem, maar nu niet meer zo stiekem na deze publicatie, aan het kijken hoe het staat. Een aantal van mijn foto’s in het Guggenheim, zucht, dat zou me toch wat zijn? Welke fotograaf of kunstenaar droomt daar nu niet van?

De foto van de ruimte en de wijzende gids kwam gisteren op Twitter voorbij. Ik heb het beeld maar even geleend en als voorbeeld gebruikt. Een soort van visuele “hoe hangt ie boven de bank” is het dus uiteindelijk geworden. Ik moet zeggen: “de dans van het licht” en “bloem op intens zwart” doen het best goed in de ruimte. Ze houden zich in ieder geval kranig.

Gisteren las ik nog een alleraardigst, meer had het niet om het lijf, interview met Erwin Olaf. Het stuk stond in een voor mij niemendalletje van een tijdschrift. De foto’s waren zoals altijd uiteraard bijzonder, zucht. De tekst dat “op een vrouw met zo’n carriere behoorlijke slijtage zit” was raak en scherp gezegd. Maar Erwin bedoelde het goed. Hij zag de kwetsbaarheid en het innerlijke in gevecht zijn. Dat laatste is trouwens mijn interpretatie.

Verder moeten we qua tijd en als bewonderaars en toeschouwers van de portretten die Rembrandt van het echtpaar Maerten Soolmans en Oopjen Coppit maakte nog even geduld hebben. “In het eerste deel van 2016 mogen we de portretten hier begroeten” bevestigde Wim Pijbes gisteren. Het Rijksmuseum staat op het lijstje van nog te bezoeken.

“In het eerste deel van 2016”. Het klinkt nog zover weg, maar opgepast..! Het nieuwe jaar staat als een jong veulen te trappelen om in de weide te worden losgelaten. Nu is het nog even de tijd van afwerken, lijstjes en plannen maken. Maar oh wee, wat gaat het snel.

Aan de slag, ik moet eigenlijk al in de benen. Maar eerst nog koffie en mijmeren over Guggenheim. Gewoon, omdat het zo lekker is. En ze hangen zo passend mooi.

Fijne dag.

Een koffiepot, het hart en prettig bedwelmd raken

KoffiepotVanochtend maar besloten om het maar even te laten. Dus geen nieuws, want als je niet uitkijkt ligt een overkill aan dreiging, angst, hysterie op de loer. En dat is wat ik persoonlijk niet zou willen. Er is namelijk meer, véél meer dan die drie.

Een eenvoudige koffiepot met als sokkel een radiator kan al snel een eigen leven gaan leiden. Qua vorm, qua beeld. En als die koffiepot gevuld is met houten spatels en lepels die onder handbereik staan heeft het al snel een meerwaarde. En als dan het hart van een van de houten gereedschappen ook nog een mooie schaduw geeft dan ben ik als ontvanger al snel blij en tevreden. Vaak zit het hem in de kleine dingen die het leven zo groots en waardevol maken.

Binnenkort moet het er toch maar eens van komen om naar het Rijksmuseum te gaan. Afgelopen zondag was er in Kunstuur nog een mooi item over de aankoop door het museum van een beeld van Adriaen de Vries. Ik zag het beeld en was direct verkocht. Het beeld is niet alleen het aanschouwen waard, bekijken mag natuurlijk ook, maar het verhaal over de ontdekking heeft een vleugje romantiek. Als een rijk en geraffineerd parfum.

Het beeld van Adriaen de Vries stond al heel wat jaren op een binnenplaats een beetje anoniem te wezen. De binnenplaats van Schloss Sankt Martin (Oostenrijk) was sinds ca. 1700 gastheer. Per toeval kwamen mensen van veilinghuis Christie’s erachter wie de maker was. Onbekend maakt onbemind? Ik zou eerder zeggen: Eenmaal opgemerkt is er geen weg meer terug. En gezien is gezien.

Nu staat het dus in het museum en zijn ze daar superblij en trots met deze unieke aankoop, want beelden van deze Nederlandse beeldhouwer zijn zeldzaam en dus zelden te vergaren. Een mooie reden om naar Amsterdam te gaan.

Beeldhouwer Auke de Vries kwam in het item ook nog aan het woord. Het was zo mooi dat hij zei dat Adriaen nu in het Rijksmuseum woont en dat het beeld onmiddellijk in de ruimte komt. En dat er spanning in het beeld zit en iets melancholieks. Allemaal mooie om- of beschrijvingen die prikkelen.

De gelezen woorden van Arnon Grunberg in de Volkskrant van gisteren zingen bij mij nog wel wat na merk ik. Het ging over paniek en hysterie als vijanden van de vrijheid en stoïcisme en nuchterheid als vrienden.

Eerst maar eens binnenkort naar het Rijks om te proeven, te beleven en met eigen ogen te aanschouwen. Ik ben alvast geprikkeld en op het moment van de ontmoeting qua gevoel vast niet nuchter maar eerder in een klap bedwelmd door de schoonheid van het beeld en de beweging.

Fijne dag.

Rijksmuseum: Luxe in de Gouden Eeuw


Luxe in de Gouden Eeuw

Rijksmuseum toont Aziatische schatten in het Hollandse interieur
17 oktober 2015 – 17 januari 2016

De tentoonstelling Azië > Amsterdam Luxe in de Gouden Eeuw toont de mooiste voorwerpen uit Azië die de interieurs van de steeds rijker wordende Hollandse elite verfraaiden en de Europese smaak van Parijs tot aan Sint Petersburg voorgoed veranderden. Azië > Amsterdam wordt georganiseerd in samenwerking met de Peabody Essex Museum in Salem, VS. Bruiklenen komen uit onder meer Moskou, Sint Petersburg, Versailles, Londen, Oxford, Madrid en Stockholm.

Bron en lees verder…

Miró in de Rijksmuseumtuinen

Miró in de Rijksmuseumtuinen
19 juni 2015 t/m 11 oktober 2015

Eenentwintig sculpturen van de Spaanse kunstenaar Joan Miró sieren deze zomer de tuinen van het Rijksmuseum. Het is de eerste beeldententoonstellng van Miró in Nederland. De viermeter hoge Oiseau lunaire maakt haar publieksdebuut. Dit beeld heeft, sinds het in de jaren tachtig in brons werd gegoten, het depôt van zijn New Yorkse opdrachtgever nooit verlaten. Onlangs kwam het in Europees privébezit. De Miró’s zijn van 19 juni t/m 11 oktober te zien in de Rijksmuseumtuinen, dagelijks gratis toegankelijk van 9-18 uur.

Internationale bruiklenen
Gastconservator Alfred Pacquement, voormalig directeur van Centre Pompidou in Parijs, selecteerde beelden van Miró uit de periode 1966–1982. Ze worden in bruikleen gegeven door internationale musea en particulieren waaronder de Successió Miró (Palma de Mallorca), Fundació Pilar i Joan Miró (Palma de Mallorca), Fundació Miró (Barcelona), ‘La Caixa’ Collection of Contemporary Art (Barcelona), Fondation Maeght (Saint-Paul-de-Vence), Fondation Beyeler (Riehen), Galerie Lelong (Parijs), Museum Frieder Burda (Baden-Baden) en de Provincie Balearen op Mallorca. Eenentwintig beelden staan in de openlucht. Twee werken, waaronder het prototype van Oiseau lunaire uit 1966, zijn binnen in het Atrium te zien.

Bron en lees verder…

Expositietp: Rijksmusem en Late Rembrandt

Hendrickje Stoffels RembrandtLate Rembrandt

12 februari 2015 t/m 17 mei 2015
Het Rijksmuseum presenteert dit jaar voor het eerst en éénmalig een groots overzicht van het late werk van Rembrandt van Rijn. Meer dan 100 werken uit topmusea en privé-verzamelingen van over de hele wereld zijn te zien.

Voor het eerst is een tentoonstelling gewijd aan het late werk van een van de allergrootste schilder van ons land: Rembrandt. Meer dan 100 schilderijen, tekeningen en prenten die Rembrandt in de laatste periode van zijn leven maakte zijn te zien, afkomstig uit musea en privé-verzamelingen wereldwijd. Het Rijksmuseum presenteert met Late Rembrandt een grootse tentoonstelling die je maar eens in je leven kunt meemaken!

De tentoonstelling is éénmalig te zien van 12 februari tot en met 17 mei.

Bron en lees verder…