Tag Archives: Mars

Helden, Barsoom en Dejah Toris

Edgar Rice BurroughsMuntjesgooien. Het kan je hobby maar zijn. Alhoewel, om het een hobby te noemen klopt uiteraard niet want de gooiers waren gewoon dronken en hadden als doel om de voetbalwedstrijd van hun PSV te bezoeken. Bedelende zigeunervrouwen waren in Madrid het slachtoffer. Een supporter stak zelfs voor de ogen van de vrouwen een bankbiljet in brand. Wat een beeld, wat een supporters, wat een sportminnaars, wat een helden, wat een visitekaartje. Wat een uitnodiging om als toerist of als vluchteling naar Nederland te komen.

Zaterdag en weekend. Een paar dagen geleden werd Exomars gelanceerd. De Europese sonde is op weg naar Mars. Ze gaat zoeken naar sporen van leven op de rode planeet. Spannend, maar ik kan ze nu al vast vertellen dat ze niet weten wat ze gaan meemaken hier op Aarde. De informatie de ze ontvangen zal onze planeet op de grondvesten laten schudden. Hopelijk houden we hier het hoofd koel.

“Mars zo noem je het en je denkt dat je het kent. De rode planeet. Geen zuurstof, geen leven. Maar je kent Mars niet, want de echte naam is Barsoom”. De voice-over introduceert en leidt me de film John Carter in. Niet geheel per toeval want vandaag is het de sterfdag van Edgar Rice Burroughs (1 september 1875- 19 maart 1950). En niet geheel toevallig schreef ik gisteren nog een blog over een nieuw uitgebrachte Tarzan verfilming en schrijver Burroughs.

Burroughs bedacht ook de held John Carter. John Carter is vanaf de Aarde naar Barsoom getransporteerd en na een periode van gewenning stort hij zich in avonturen, zwaard en degen gevechten en ontvangt hij de liefde van Dejah Torris. Uiteindelijk wint de liefde. Altijd. Gelukkig wel.

Lang, lang geleden kocht ik in een piepklein maar volgepakt tweedehandsboekwinkeltje in Cecil Court (Londen) een paar boeken van Edgar Rice Burroughs. Ik legde de ponden op de kleine toonbank. Sindsdien waren ze van mij. Niet om alle boeken te sparen, ik heb een hekel aan sparen, maar om te vergaren.

Het zijn oude Engelstalige boeken uit 1919 en 1921. Ze zijn klein van stuk en gebonden. Ze zijn een beetje beduimeld en hebben van die ouderdomsvlekjes. Maar vandaag lonken ze op hun plekje als nooit tevoren.

Mannen komen van Mars en vrouwen van Venus. Het is maar hoe je het ziet of bekijkt. Dejah Toris komt van Barsoom, Mars dus, en rijgt je aan haar zwaard wanneer je kwaad in de zin hebt.

Helden waren het in Madrid. Muntjes gooien naar bedelende zigeunervrouwen. Daar weten ze op Mars wel raad mee.

Fijn weekend.

Mannen, vrouwen en het oeroordeel

Begrip Ze lagen gebroederlijk op een stapeltje tijdens de rommelmarkt van twee jaar geleden. Het was Koninginnedag en ik liep langs diverse uitgestalde spulletjes te speuren. Ik was kooplustig en op zoek naar iets en niets. Afpingelen en een voordeeltje behalen zijn lekker. Het zorgt voor een overwinningsgevoel. Als ik iets in de supermarkt koop wat twee wee halen en maar één betalen is krijg ik een soortgelijke kriebel.
Het duo-boeken kwam uit een serie. De bovenliggende was uitgevoerd met veel rood op de voorkant, de broertje was in het blauw gestoken. Het blauw had overeenkomsten met het blauw van muisjes dat je op een beschuitje krijgt geserveerd wanneer er een jongetjes is geboren.

Waarom mannen niet luisteren (en vrouwen niet kunnen kaartlezen) liet het boek me weten. Dat vrouwen niet kunnen kaartlezen stond iets kleiner op de omslag gedrukt en grappig genoeg stond het er zwart op wit.
Ik bemerkte dat mijn mondhoeken wat flauwtjes naar boven trokken en mijn wenkbrauwen een stukje omhoog schoven. Verbazing en uitdagend geprikkeld waren signalen. Het raadsel van het verschil tussen man en vrouw beloofde de tekst op de achterkant. Vrolijke voorvallen en wetenschappelijk (hersen)onderzoek lag ik in de gauwigheid. Het geheel had een stellige uitdagende toon. Ik nam het boek in mijn linkerhand en bekeek zijn onderliggende broer.

Waarom mannen liegen (en vrouwen altijd schoenen kopen). De titel was in het geel gedrukt op het vlak met de muisjeskleur. En wederom was de aanvulling met witte letters op een zwart vlak geprint. Waarom willen mannen altijd gelijk hebben en waarom willen vrouwen altijd de details horen waren onder andere te lezen in de aanvullende tekst op de achterkant. Ik was geprikkeld en gegrepen.

Ik keek omhoog en zag een jochie in korte broek, sandalen en een t-shirt. In zijn handen had hij een flesje cola. Op de achtergrond was wat kennelijk zijn vader was druk in de weer met dozen vol met spullen voor een hopelijk geslaagde verkoop.  Ik vroeg aan de cola drinkende knul wat de boeken kosten. 1 euro was zijn antwoord. Ik voelde het voordeel , een primitief mannelijk gevoel van jacht en overwinning waren mijn deel. Een houding getooid met een glimlach was achter de virtuele toonbank te zien. “Ik zou ze kopen…”, riep het jochie na een slok en met veel verkoopenthousiasme. “U kunt er nog veel van leren…” was zijn volgende aankoopargument. Ik zag de laatste opmerking als waren ze met witte letters tegen een zwarte achtergrond geprint. In toeval geloof ik niet, dat heb ik al lang geleden losgelaten. Waar ik wel in geloof is in het moment en ontmoetingen. Natuurlijk kocht ik beide boeken. Ik moest wel. De opmerking was te grappig om zomaar te laten vervagen. De twee euro die ik de jongen gaf waren méér dan verdiend.

Gisterenmiddag stond er out of the blue een goeie vriend van me op de stoep. De vijf zat in de klok, dus dat kwam goed uit, maar zijn ogen stonden bedroefd. “Ik snap niets van vrouwen…” was het eerste wat hij eruit flapte na onze begroeting en het ophangen van zijn jas. “Ik begrijp er werkelijk geen donder van…”. Met grote passen liep hij door de huiskamer en plofte neer op de eerste de beste stoel. Onbegrip vulde ondertussen samen met de wijn de glazen. Gezucht en gesteun de huiskamer.

Van vrouwen moeten we gewoon houden, gaf ik hem met een brede grijns terug. Ze komen van Venus. En wij arme zielen zijn overgeleverd aan hun schoonheid en zijn voor altijd verloren.

Ik dacht aan de twee boeken. Ze stonden hoopvol te wachten. De tijd was rijp. Rijp als een zachte vrouw.

Fijne dag.