Tag Archives: Mannen

Mannen, vrouwen en het oeroordeel

Begrip Ze lagen gebroederlijk op een stapeltje tijdens de rommelmarkt van twee jaar geleden. Het was Koninginnedag en ik liep langs diverse uitgestalde spulletjes te speuren. Ik was kooplustig en op zoek naar iets en niets. Afpingelen en een voordeeltje behalen zijn lekker. Het zorgt voor een overwinningsgevoel. Als ik iets in de supermarkt koop wat twee wee halen en maar één betalen is krijg ik een soortgelijke kriebel.
Het duo-boeken kwam uit een serie. De bovenliggende was uitgevoerd met veel rood op de voorkant, de broertje was in het blauw gestoken. Het blauw had overeenkomsten met het blauw van muisjes dat je op een beschuitje krijgt geserveerd wanneer er een jongetjes is geboren.

Waarom mannen niet luisteren (en vrouwen niet kunnen kaartlezen) liet het boek me weten. Dat vrouwen niet kunnen kaartlezen stond iets kleiner op de omslag gedrukt en grappig genoeg stond het er zwart op wit.
Ik bemerkte dat mijn mondhoeken wat flauwtjes naar boven trokken en mijn wenkbrauwen een stukje omhoog schoven. Verbazing en uitdagend geprikkeld waren signalen. Het raadsel van het verschil tussen man en vrouw beloofde de tekst op de achterkant. Vrolijke voorvallen en wetenschappelijk (hersen)onderzoek lag ik in de gauwigheid. Het geheel had een stellige uitdagende toon. Ik nam het boek in mijn linkerhand en bekeek zijn onderliggende broer.

Waarom mannen liegen (en vrouwen altijd schoenen kopen). De titel was in het geel gedrukt op het vlak met de muisjeskleur. En wederom was de aanvulling met witte letters op een zwart vlak geprint. Waarom willen mannen altijd gelijk hebben en waarom willen vrouwen altijd de details horen waren onder andere te lezen in de aanvullende tekst op de achterkant. Ik was geprikkeld en gegrepen.

Ik keek omhoog en zag een jochie in korte broek, sandalen en een t-shirt. In zijn handen had hij een flesje cola. Op de achtergrond was wat kennelijk zijn vader was druk in de weer met dozen vol met spullen voor een hopelijk geslaagde verkoop.  Ik vroeg aan de cola drinkende knul wat de boeken kosten. 1 euro was zijn antwoord. Ik voelde het voordeel , een primitief mannelijk gevoel van jacht en overwinning waren mijn deel. Een houding getooid met een glimlach was achter de virtuele toonbank te zien. “Ik zou ze kopen…”, riep het jochie na een slok en met veel verkoopenthousiasme. “U kunt er nog veel van leren…” was zijn volgende aankoopargument. Ik zag de laatste opmerking als waren ze met witte letters tegen een zwarte achtergrond geprint. In toeval geloof ik niet, dat heb ik al lang geleden losgelaten. Waar ik wel in geloof is in het moment en ontmoetingen. Natuurlijk kocht ik beide boeken. Ik moest wel. De opmerking was te grappig om zomaar te laten vervagen. De twee euro die ik de jongen gaf waren méér dan verdiend.

Gisterenmiddag stond er out of the blue een goeie vriend van me op de stoep. De vijf zat in de klok, dus dat kwam goed uit, maar zijn ogen stonden bedroefd. “Ik snap niets van vrouwen…” was het eerste wat hij eruit flapte na onze begroeting en het ophangen van zijn jas. “Ik begrijp er werkelijk geen donder van…”. Met grote passen liep hij door de huiskamer en plofte neer op de eerste de beste stoel. Onbegrip vulde ondertussen samen met de wijn de glazen. Gezucht en gesteun de huiskamer.

Van vrouwen moeten we gewoon houden, gaf ik hem met een brede grijns terug. Ze komen van Venus. En wij arme zielen zijn overgeleverd aan hun schoonheid en zijn voor altijd verloren.

Ik dacht aan de twee boeken. Ze stonden hoopvol te wachten. De tijd was rijp. Rijp als een zachte vrouw.

Fijne dag.