Tag Archives: Love

Worry less, love more and stuff happens

Beeld en Coaching“Love more. worry less !”. De ruimte tussen de laatste van de dubbele s en het uitroepteken heb ik in mijn geschreven tekst maar verbeeld door een spatie te plaatsen. De getekende bloem met dat ene blad eraan laat er geen twijfel over bestaan. De tekst is goedbedoeld en met vrolijke zwierige letters geschreven. Het is de bedoeling dat we het van harte innemen en er mogelijk iets mee doen.

Ondertussen ben ik bijna aan het eind beland van de familie-voordeel-verpakking zakdoekjes en daarom maar overgestapt op het gebruik van keukenrol. Het gesnotter gaat maar door, lijkt een oneindigheid te bezitten en bepaald voor een groot deel hoe ik me op dit moment voel.

Ik denk trouwens dat er één soort industrie niet blij is met zulke op de grond getekende boodschappen. “Love more, worry less !” heeft het namelijk in zich te zorgen voor omzetverlaging. Als ik zeg één industrie dan bedoel ik uiteraard de farmaceutische. De machtige wereld van de medicatielevering. Het zou natuurlijk kunnen dat de wijze boodschap ook enkele therapeuten of coaches hun werk of baan zou kunnen kosten, maar dat zij zo.

Tussen al dat geproest en gehoest, wat afgewisseld en aangevuld werd door een gevoel van kou, trillen en rillen, nam ik gisteren toch ook maar even het nieuws door. Dat een lid van een motorclub door het lint gaat in Hulst is misschien niet zo opzienbarend. Dat het KLM (ik mis die twee liefdevolle zwanen op de buis) personeel ongerust is over mogelijke acties bij Air France, wat de vorige keer een half miljard euro kostte, kan ik me voorstellen. Maar waar ik echt van schrok waren de twee uitgesproken woorden van presidentskandidaat Jeb Bush.

“Stuff happens…” de wereld inslingeren terwijl een jongeman negen anderen op school het leven heeft ontnomen is niet alleen een klap voor de nabestaanden maar belooft wat als deze man werkelijk president gaat worden..!

Ondertussen keek ik gisteren ook nog, met een ingenomen paracetamol als demper, naar de serie Mad Men. Ik genoot van de verhaallijnen, de beelden en messcherpe dialogen. Het beeld en de positie van vrouwen in de tijd waarin de serie zich afspeelt was wel compleet anders dan in 2015. Gelukkig is er veel verandert. Ik vond (in de serie)de mannen weinig respect/liefdevol en de vrouwen daarentegen behoorlijk vaak in de worry-stand.

Dat meeschelden weinig zin heeft leren ze bij een agressietraining voor de detailhandel. Dat zo’n training een steeds belangrijker onderdeel is geworden zou onze samenleving heftig aan het denken kunnen zetten. Moeten is eigenlijk een beter woord. Misschien is het helemaal niet zo verkeerd om eens te kijken naar mogelijke oorzaken. Hoe komt het dat mensen-lontjes zo waanzinnig kort zijn geworden?

“Love more. worry less !”. Dat beeld past uitstekend bij vandaag.

Fijne zondag,

Mart