Tag Archives: De Fundatie

Windoverlast, een Vluchteling en de Wilden

2016-03-26-001-01Elke vluchteling, startend, onderweg, zoekend, hopeloos, hulpeloos of al gearriveerd zou ons moeten laten bewust worden van. De woorden kwamen als vanzelf. Om te vertellen, te duiden. Maar ik spring zo vroeg op de ochtend een beetje van de hak op de tak. Kan er niets aan doen. Zal wel met de storm te maken hebben of haar naweeën.

Windoverlast. Het ergste is alweer achter de rug. Ging ook best snel. Waar ik woon viel het nogal mee moet ik zeggen. Wat afgeknapte takken en rondzwervende rommel. Een op de late avond ervoor hoogstwaarschijnlijk opzettelijk uit een auto gesmeten bruin tasje van MacDonalds zorgde voor overlast. De inhoud, ik hoop dat het niet heeft gesmaakt, lag over enkele tientallen meters verspreid op de weg. Meer heb ik eigenlijk niet van de windoverlast gemerkt.

Regionale musea. Ze doen het goed. Regionale musea scoren goed in deze tijd. Met grote namen en mooie exposities trekken verschillende musea die zich niet in de randstad bevinden veel bezoekers. Maar wat wil je met Turner, Jeroen Bosch, David Bowie en straks Rodin. “Het museum moet een fijne plek zijn om in te verblijven, wat te eten, uit het raam te staren” aldus Ralph Keuning de directeur van de Fundatie in Zwolle.

Ik kom graag in een museum. Zou er zelfs wel in een ervan willen wonen. Of langere tijd willen verblijven. Niet als vluchteling of bezoeker maar als reiziger met een groot en open hart.

‘Wilden & Nieuwe Wilden’. De aankondiging heb ik gisteren al op de website geplaatst. Voor de liefhebbers is er 20ste-eeuwse expressionisme uit Duitsland te zien. Namen als ‘Der Blauwe Reiter’ en ‘Brücke’ zullen wel bezoekers trekken. Net als Alexej von Jawlensky, Wassily Kandinsky, Emil Nolde, Ernst Ludwig Kirchner, August Macke, Franz Marc en Max Pechstein. Kunstenaars met een compromisloze visie volgens de aankondiging.

Lotte Lenya. Om de zoveel tijd kom ik haar dan toch wéér tegen. Lotte lenya (Wenen, 18 oktober 1898 – New York, 27 november 1981). Actrice en vertolkster van Seeräuber Jenny in de Dreigroschenoper van Bertolt Brecht. Een vrouw met een licht irritante stem, voor mij dan. Maar bij tijd en wijle mag ik haar graag horen. Omdat het zo aanstekelijk werkt.

Vluchteling. Lotte was ook een vluchteling. Zij en haar man Kurt Weill vluchtten in 1933 voor de nazi’s naar Parijs. Later emigreerden ze naar de Verenigde Staten.

Van de hak op de tak. Een beetje op drift. Kan er niets aan doen. Zal wel met de wind te maken hebben. En die vluchtelingen die startend, onderweg, zoekend, hopeloos, hulpeloos of al gearriveerd ons misschien iets duiden dan?

Zijn wij niet allen een soort vluchteling? Maar dan op weg naar Primark, Meubelboulevard, een open supermarkt op tweede Paasdag of bijvoorbeeld MacDonalds?

Fijne windstille en wilde dinsdag.

Expositie: Wilden & Nieuwe Wilden

max_pechstein_1920

Max Pechstein, Liggend naakt, 1920, olieverf op doek, 99 x 99 cm (detail)

Onder de titels Wilden en Nieuwe Wilden presenteren Museum de Fundatie en het Groninger Museum vanaf 28 april 2016 een dubbeltentoonstelling gewijd aan het 20ste-eeuwse expressionisme in Duitsland. In Museum de Fundatie staat het expressionisme uit het begin van de eeuw centraal, het Groninger Museum toont het neo-expressionisme uit de jaren ’80. Meer dan een halve eeuw scheidt de beide bewegingen, toch is er bij alle verschillen een duidelijke gemene deler: artistieke vrijheid zonder compromis.

WILDEN – Expressionisme van ‘Brücke’ en ‘Der Blaue Reiter’, Museum de Fundatie, 28 april t/m 18 september 2016
Niet de buitenwereld maar de binnenwereld, daar ging het de expressionisten om. Kunst als uitdrukking van emotie en innerlijke beleving. Artistieke conventies en academische regels werden ingeruild voor subjectieve ervaringen. In Duitsland manifesteerde het expressionisme zich aan het begin van de twintigste eeuw in het werk van leden van de kunstenaarsgroeperingen ‘Brücke’ en ‘Der Blaue Reiter’. Met hun compromisloze visie veranderden kunstenaars als Alexej von Jawlensky, Wassily Kandinsky, Emil Nolde, Ernst Ludwig Kirchner, August Macke, Franz Marc en Max Pechstein voorgoed het gezicht van de moderne kunst. De expositie WILDEN – Expressionisme van ‘Brücke’ & ‘Der Blaue Reiter’, van 28 april t/m 18 september te zien in Museum de Fundatie Zwolle, toont met zo’n 100 werken het eerste grote museale overzicht in Nederland van Duitse expressionistische schilderkunst.

Bron en lees verder…

Expositietip: Cremer in verf, 1954-2014

Cremer in verf, 1954-2014

Jan Cremer begon al op zijn veertiende met schilderen. En het was meteen raak. Geen voorzichtige eerste stappen, geen aarzelend zoeken, maar al direct de felle kleur en het grote gebaar. Na meer dan een halve eeuw ontwikkeling zijn die twee kenmerken nog altijd de basis van zijn kunst. Cremer spreekt zich krachtig en zonder reserve uit. Onder de titel CREMER IN VERF, 1954-2014 toont Museum de Fundatie in Zwolle van 19 april t/m 23 augustus 2015 een uitgebreid overzicht van 60 jaar schilderkunst van Jan Cremer.

Cremer is geen schrijver die schildert. Het begon allemaal met schilderen, het schrijven kwam daarna. Of misschien is het juister om te stellen dat het begon met kijken. Schilderen en schrijven zijn voor Cremer namelijk twee verschillende manieren om datgene wat hij om zich heen ziet vast te leggen en te verwerken. De ene keer op papier, de andere keer in verf. I paint, I write, I paint, zoals de monografie heet die in 2000 aan zijn dubbeltalent werd gewijd. De jonge Jan Cremer, geboren op 20 april 1940 in Enschede, lanceerde zichzelf in het Parijs van de jaren 50. De lichtstad was destijds een internationale smeltkroes van kunst en cultuur, waarin hij als artistieke veelvraat zijn levenshonger probeerde te stillen. In Parijs ontwikkelde hij zijn zogeheten ‘Peinture Barbarisme’, woest beschilderde doeken met dikke lagen verf, gemengd met zand, jute en andere materialen. Met zijn onorthodoxe techniek en dito persoonlijkheid plaatste hij zichzelf in één klap in de frontlinie van de moderne kunst.

Bron en lees verder…