Tag Archives: Cirkels

Cirkels, reflectie en de lichte werkelijkheid

Mart van Zwam Nee, de foto valt niet echt in de categorie selfie’s te plaatsen. Was ook niet de bedoeling. Ik ben het wel die op de opname staat, dat moet je maar van me aannemen. Beetje bang was ik ook. Maar dat kwam omdat ik toch wel schrik had om mijn iPhone in het water te laten vallen.

Het ontstane beeld pakt wonderwel goed uit, achteraf gezien. Wel had ik er tijdens het maken al een goed gevoel over. Het groene blad, in samenspel met de vorm en bruintinten van de andere bladeren en blaadjes, doet wat ze moet doen. Ze drijft, deels onder en deels bijna op het water. De twee cirkel vormen sluiten niet op elkaar aan maar lijken verschoven. De scheidslijn tussen realiteit en de reflectie is een welkom geschenk.

Moest even denken aan een song dat Billy Preston ooit zong. “Will It Go Round In Circles”. Hij zong het terwijl hij op z’n orgel erop los ramde. Maar dat leek maar zo. Het geheel werd een swingend nummer. De tekst is van een simpelheid maar met véél herhalingen alsof hij wilde benadrukken. “Will it go round in circles/Will it fly high like a bird up in the sky/ Will it go round in circles/ Will it fly high like a bird up in the sky.

De schrijvers van het programma “Het uur van de wolf” kwamen ook weer met een mooie tekst. “In de wonderlijke lichtheid waarmee Boudewijn rigoureuze strepen door zijn verleden trekt, ligt wellicht ook de kracht om op zijn zeventigste wederom een nieuwe weg in te slaan.”. Daar zou ik als ik Boudewijn was erg blij van worden. Het zou een prettige kriebel veroorzaken.

“Wohin mit dem Zeugs, wenn man tot ist?”. Die vraag las ik in verband met het nieuw te openen museum pal naast mijn zo innig geliefde museum Insel Hombroich (Duitsland). Beeldhouwer Thomas Schütte heeft schijnbaar uit eigen zak een “Skulpturenhalle” laten bouwen. 10 april gaat het open.

Tja, wat moet je wanneer je op leeftijd raakt? Gisteren was daar nog een item over op het nieuws. Dat véél mensen naar hun pensioen snakken en dat ze nog wel even door moeten. Een vrouw die werd geïnterviewd sloot af met de woorden dat ze te laat was geboren. Ze meende het ook nog. Er was geen pre-pensioen of VUT meer. Het werk klonk als een last.

Laat mij ondertussen maar fotograferen en wat woorden bij elkaar sprokkelen. Ik ben nog lang niet klaar of uitgewerkt. Er valt nog zoveel in samenspel met uitzicht op te ontdekken.

Running around in circles en ondertussen als een kind zo blij. Op pad met als reisgenoten de lichtheid van Boudewijn en het swingende van Billy.

Fijne dag.