Tag Archives: Bruine bonen

Bruine Bonen, de Clooney kijkrichting en de saaiheid der dingen

2017-01-07-3739-schilder-smallHet begon in een opwelling. Ik stond in de keuken, bedacht me wat ik die dag zou gaan eten en zag het blik bruine bonen in het keukenkastjes staan. Niets is saaier en gewoner dan bruine bonen lijkt het wel. Daar kunnen de bonen zelf niets aan doen. De ontwerpers van het etiket wel.

Dacht aan Warhol en zijn kunstuiting met de soepblikken als hoofdrolspelers. Dacht aan de reclame van HAK en vroeg me af hoe het met Martine zou zijn. Zag trouwens gisteren nog een reclame van Hak (compleet met familiegevoel) op televisie. Met in de hoofdrol die grote kok die, in mijn ogen, zo overdreven in de camera kijkt dat je hem wel moet geloven dat het allemaal zo simpel is. Het viel me op dat hij in het filmpje en op het veld tussen de groenten zijn hoofd regelmatig schuin hield. Ik noem dat vaak gekscherend de ‘Clooney kijkrichting’ want ik zag dat George als acteur vaak doen in zijn begintijd.

Het etiket van de onschuldige bruine bonen vond ik saai. Dus toog ik maar aan de slag. Wist niks beters te doen, buiten was het glad en glibberig zoals bruine bonen in het sap of een paling in een emmer snot.

De slapend lijkende jonge slanke godin van een vrouw heb ik digitaal in het beeld gemonteerd. Vond het wel passen, want waar en wanneer heb je nu echt eigenlijk last van bruine bonen en hun effect op je lijf? Op de meest onverwachtte momenten en later op het moment wanneer je in bed ligt en probeert te slapen toch? Of hebben jullie andere ervaringen?

De bruine bonenfoto met als titel ‘Beeldverkennnerij 5.0’ heb ik ook op Instagram gezet. Vond ik leuk om te doen en aangezien dat we in de tijd leven dat opleuken nog steeds een gezellig klinkend werkwoord is, kon dat best.

Kreeg bijna direct een reactie van een designer in Londen. Weliswaar alleen maar een duimpje, maar dat mag de pret niet drukken. Gelukkig stond het ding omhoog en gaf me dat een zekere mate van geruststelling.

Het werd ook al met al toch nog een onrustige nacht. Droomde over een vagina en het symbolische deel ervan. Dat kwam vast door het bericht over illegale kinderen in China en de afgeschafte eenkindpolitiek. Het kwam misschien door het beeld van een Engelse actrice die op Instagram en op de geplaatste foto het boek van de Vagina Monologen las. Het kwam misschien ook wel door mijn blog van gisteren over ‘Meer stress, meer ijs en meer liefde’ en het bedrijven van het laatste.

Wat ik uiteindelijk heb gegeten? Sperziebonen! Maar dan wel verse. Omdat ik ze lekker vind, de kleur van groen zo geweldig landelijk oogt  en omdat de byte ervan, mist niet te lang doorgekookt, zo lekker is. Moest ze zelf in het bruine papieren (beter voor het milieu) zakje doen ondanks mijn Clooney kijkrichting.

Ze waren trouwens in de aanbieding. Voor net geen euro! Maar dan wel voor 400 gram. Vroeg me niet eens af waarom geen pond oftewel 500 gram. Dat zou namelijk de prijs opschroeven. Nee, leer mij die marketing jongens en meisjes kennen.

Bruine bonen zijn lekker maar saai. Sorry, maar dat blijf ik vinden. Ondanks een sensueel ogend etiket.

Mooie zondag.