Tag Archives: art

Compositie, de eenvoud en een rijke rijstoogst

40808EC3-F43B-4B7E-9DC4-8AD1416C3A2BCompositie, de eenvoud en een rijke rijstoogst

Het is nog donker buiten, binnen is de koffie geurend en zwart. Buiten dwarrelen de laatste herfstbladeren langzaam naar beneden. Een beeld, is een beeld, is een beeld…

Nieuws en vooral het meest recente brengt geen verlichting, eerder is het een kwestie van het hart vasthouden voor wat er nog komen gaat. Ik probeer me met regelmaat (soms lukt het, op een ander moment weer niet…) verre te houden van de discussie over dat verdomde virus en haar gevolgen. Om me niet mee te laten sleuren in die kolkende massa dat letterlijk zo lijkt te kolken in de meningen die ondertussen ontelbaar en soms zo tegenstrijdig zijn.

Terwijl de bladblazers van de gemeente een paar dagen geleden in mijn straat er op los trokken om de boel keurig aan kant te maken keek ik naar mijn voortuin en zag dat het goed was. De herfstbladeren rustig laten liggen is een optie, de vogels die er in wroetten om iets lekkers te vinden waren het, zo leek het althans, roerend met me eens. Leven en laten leven klinkt misschien als een spreuk op een goedkoop tegeltje maar heeft zeker een diepere kern van waarheid.

Overdenkingen dus alom. Ondertussen vragen inspiratie en compositie de aandacht. Een gedemonteerd en oud piano onderdeel tegen een houten en zware achtergrond van een oud kastdeurtje geven trillingen van geluk om zoiets eenvoudigs. Vanwege de vormen die er doodeenvoudig zijn om te zijn.

24866132-5944-474F-A754-AB16CF9740FEOndertussen is mijn geliefde ลำพึงไกรญาติ9000 kilometer verderop druk bezig met het handmatig binnenhalen van de rijke rijstoogst. Ik zag prachtige beelden van een helderblauwe hemel met daaronder een zinderend landschap waar kleuren een indrukwekkend en intens palet vormen. Een landschap zo tekenend en vol essentie van leven dat schilders zoals Cézanne en Van Gogh er graag hun tanden in zouden willen zetten.

Overmorgen is het ophaalmoment voor mijn nieuwe paspoort. Daarna volgen de stappen van verder organiseren. Visa, hotel, een vliegticket en laten testen op Corona een paar dagen voordat ik uiteindelijk, uiteindelijk, kan vertrekken.

Abstract Mart van Zwam ‘Abstract with Earth Colour’
– 80 cm x 60 cm € 175
– 100 cm x 70 cm € 200
Photoprint op aluminium.
(inclusief verzendkosten)

Aluminium dibond prints: Kunstgalerie bij je thuis of op kantoor!
Museumkwaliteit
Stevige aluminium panelen
Zwevend effect door het blinde ophangsysteem
Prints in de hoogst mogelijke kwaliteit
Fine-art prints gelijmd op aluminium panelen

Zaterdag, de 24-uurs economie en een schijnend hart

Mart van Zwam Het Coronavirus is er en net als Bernie Sanders niet meer uit het nieuws weg te denken. Ik zag ‘m al handenschuddend op een filmpje. Handenschudden lijkt trouwens in deze tijd not done. Vanwege het virus en de angst.

Zaterdag is de beste tijd voor happy moments. Niet alleen vanwege de dikke krant die je uitgebreid en in slow motion tot je kunt nemen en verorberen, het nu eenmaal ook de eerste dag van het weekend ook al is dat dankzij de drukte van de 24-uurs economie jammergenoeg niet meer zoals het ooit was.

Niets blijft exact hetzelfde. En dat is maar goed ook. Daardoor blijft de boel levendig, lonkt het avontuurlijk bestaan hier in het nu en ook zoals altijd fonkelend in de verte. Wie met de veranderingen omgaat als een reiziger zonder weerstand heeft het goed.

De angst voor het virus lijkt erger dan het virus zelf. Zo kopte de Volkskrant. Het zwart van de grafisch verbeelde bom compleet met lont op de voorpagina stak schril af tegen het geel van het virus. Voor even dacht ik met de zon te maken te hebben. Zo zie je maar hoe beïnvloedbaar beeld is en kan zijn.

‘The heart that shines on a country’. Olieverf op steen. Ik denk dat ik nog iets moet toevoegen maar dat is het dan wel. Dat je een Zon gemakkelijk kunt inwisselen voor een Hart is niet alleen spiritueel maar ook zeer symbolisch.

Fijne zaterdag.

Meebewegen, aanpassen en doorgaan

Max Ernst Terwijl de zachtheid van begin februari als een warme deken over ons heen ligt reageert de natuur zoals ze reageert. Meebewegen, aanpassen en doorgaan. En dat laatste vooral qua groei.

Het was weer een mooie boswandeling gisteren. Mijn grote zoon en ik keken onze ogen uit. Verbaasd als we waren maar ook blij verrast. Er waren mensen op de been, op de fiets, honden liepen speels over de gebaande paden.

In de tuin is het ook al zo feestelijk. De blaadjes van de rozen kleuren erop los, groeien zoals ze groeien en ontvouwen zich letterlijk in het licht.

Af en toe mis ik de koude wel. Plus het ijs en de sneeuw. Misschien gaan ze tot het verleden behoren. Net als de moorkop trouwens. Wat ik persoonlijk wel een goeie geste vind ook al heeft de HEMA er uiteraard ook een eigen zakelijk belang bij.

De inspiratie van Max Ernst (1891-1976) als bron ligt vandaag dichtbij. The garden of France (zie bijlage) uit 1962 is een mooi voorbeeld hoe je de wereld beeldend kunt vertalen. De titel van het werk uitgesproken op z’n Frans, La Loire L’Indre, geeft een enorme  aanvulling op de kleur, compositie en de uiteindelijke vorm.

Kunst is meebewegen, aanpassen en vooral ook doorgaan. Het liefst op ongebaande paden. Die zijn het meest avontuurlijk.