Oud ijzer, knoflook en de compositie

C394231A-E200-4E3C-BAB0-58C3898DF43012 mei 2021, de woensdag voor Hemelvaartsdag die allang niet meer de dag is die het ooit was. Met dank aan onze snelheid van leven, onze vierentwintig uurs economie dat de boel aardig heeft vervormd. Met dank aan de bewegingssnelheid, ontwikkeling en vooruitgang.

In mijn schuur vol met schroeven, spijkers, boutjes en moeren is het een verwondering en respect voor de vorm als een op zichzelf staand fenomeen. Stukken lood, ijzer en staal vinden daar een samengaan met onderdelen van weleer. Een oude richtingaanwijzer van een klassieke auto, een strijkijzer, stopcontacten en stekkers. Iemand zou kunnen roepen: oude zooi. Ik in mijn plaats en Zijn zie schoonheid zonder het gevoel van de realiteit te verliezen.

Op de tafel in mijn huiskamer, ingericht als tijdelijke studio en vast schildersatelier prijken een paar stukken. Aangevuld met een (biologische) knoflook gekregen van een zeer goede vriendin die weet wat ze me kan geven. De vorm, zie bijgevoegde werkopname gemaakt met mijn iPhone, is van een buitengewone schoonheid. De steel, de bol inclusief de verschillende parten verhullen en verliezen zich bijna in de lichte vorm die uitloopt in een groene tint.

Ondertussen vliegen er Hamas en Israëlische raketten over en weer. Om uit te vechten wat kennelijk uitgevochten moet worden. Het maakt een mens, indien men niet oppast, verdrietig. Ondertussen wacht ik op een uitnodiging voor een vaccin en wacht ik (soms geduldig, dan weer niet…) op het groene licht om de langverwachte reis naar Thailand aan te gaan. Mijn geliefde aldaar verzekerde mij dat er genoeg bladeren, groente, bloemen en planten zijn om in beeld vast te leggen! Vormen genoeg. Net zoals de liefde.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *