Nepnieuws, de show en de Renaissance van een tegel

Mart van Zwam Nepnieuwsles. Het gepubliceerde woord uit de geschreven media bleef hangen en tolde wat in het rond. Schuddebuikend en trillend van genoegen. Het gelezen woord ging in een slok met verbazing en ongeloof vermengd met wat humor zo het lijf in.

Nepnieuwsles. Je moet er maar opkomen en sterker nog; er les in geven. Schijnbaar is het (hard)nodig om jongeren een beetje op weg te helpen in het moderne oerwoud van list, leugens en bedrog. Opgesteld en ingekleurd door belanghebbenden, verder gedragen en opgestuwd door onwetenden.

Tussen al het geweld door was er uiteraard nieuws rondom het nieuws en de discussie over het al dan niet zinvol dragen van mondkapjes. Verder was er het woord imitatiebont en ging het vooral ook over de getoonde shiny zonnebril van een van onze prinsessen in Lech. Nepnieuws werd voor even verdrongen door een opgevoerde show van happy, glitter en glamour passend bij de tijd van het komende Songfestival.

Donderdag. Niet alleen kwam ik een prachtige zwart-wit foto tegen van grote held Alberto Giacometti, ook kwam een schildering van muralist Diego Rivera voorbij die er niet om loog. Kleuren spatten van de muur met ingebouwde boodschappen waarin waarheid het simpelweg won van ontstane leugens en bedrog.

Donderdag. Snel verder met het tegeltjesproject. Zeker honderd jaar oud en klaar om verder beschilderd te worden. Een paar staan er al op mijn website, een flink aantal afbeeldingen zullen het licht nog gaan zien.

Renaissance (letterlijk:wedergeboorte) in combinatie met wat we een vorm van recyclen zouden kunnen noemen. Aan de nieuw geboorte is niets aan onecht te ontdekken. Het is zoals het is. Kleur, vorm, op een plat vlak van oud gebakken steen.