De lockdown, kindergedrag en een nieuw kunstwerk

Mart van Zwam Postvak-In liet me een keur aan e-mails zien. Van nieuwsbrieven verstuurd door verschillende musea tot aan een bericht van Apple dat er nog een laatste kans is om cadeau’s te bestellen voor de naderende feestdagen! Het is een bijzonder gevoel om je bewust te zijn van eigen prikkel momenten.

Het was gisteren pijnlijk en ook zelfs beschamend om het nieuws te ervaren. Een groot winkelbedrijf profileerde zich plotseling als s’lands grootse banketbakker, een ander pretendeerde zeer noodzakelijke producten te verkopen zoals shampoo, zeep en andere toiletartikelen. Grenzen opzoeken was zelden zo in het nieuws en in beeld tijdens deze opgelegde lockdown.

En terwijl de ene na de andere politicus aanschuift, met een samengaan met een van de talloze virologen blijven de praatprogramma’s mij persoonlijk verbazen. Religie, school, horeca, fun, shoppen, feestdagen. Economie, financiën en persoonlijk gewin. Af en toe schuift er een gedragskundige aan, soms een antropoloog om een korte aanvulling te doen. Niemand hoor ik echter het woord ‘hebberig’, ‘prikkel’ en ‘kindergedrag’ in de mond nemen, of ik moet me heel sterk vergissen.

‘What would you rather be than LUCKY?’ De uit een oud tijdschrift uitgescheurde en opgeplakte tekst is een onderdeel van een nieuw en af te maken kunstwerk. Het is bijna klaar. Randen worden beschildert, de signatuur volgt.

Op straat is het stiller dan tot voor enkele dagen geleden. Het virus laat zich niet zien, is zoals altijd voor het blote oog onzichtbaar maar ligt duidelijk op de loer. Misschien om te duiden. Als signaal omdat de klok nu eenmaal op vijf voor twaalf staat. Of misschien al op vier, of drie, of twee.