Kimono, de verfijndheid en het raffinement

BreitnerIk kon mijn geluk niet op, was verrast door het mooie nieuws dat alle varianten van Breitner’s “Meisje in kimono” voor het eerst bij elkaar komen. Plaats van handeling is, volgens de nieuwsbrief van het Rijksmuseum,  de Philipsvleugel. Qua tijd kun je, als je wilt, genieten van 20 februari tot en met 22 mei 2016. Wat zal het genieten worden. Wat zal het een feestje zijn om de variaties bij elkaar te zien. A once in a lifetime experience. Die aankondiging hoort sinds de “Late Rembrandt” commercial wel bij het Rijks.

Geertje Kwak. Ze schopte het toch zomaar van een van de straat geplukt verkoopstertje tot kimono-model voor Breitner. Haar beeltenis werd niet alleen vereeuwigd en bewaard, maar ook haar niet te horen stilte. Nooit zal ik haar stem horen en dat gemis intrigeert net zo sterk als het uiteindelijke beeldresultaat.

14 schilderijen zijn er te zien, waaronder een tot nu toe onbekend “Meisje in rode kimono” uit een particuliere collectie (ik ben stikjaloers). Naast de schilderijen worden ook tekeningen, schetsen en foto’s getoond die de kunstenaar ter voorbereiding hierop maakte. Het ervaren van het proces, of een deel ervan, is de kers op de taart.

Al eerder schreef ik een blog waar Breitner en zijn werk in voorkwamen. Dat ik in het Boijmans van Beuningen op zoek was naar “Het oorringetje”. Hoe vaak heb ik dit schilderij al niet bekeken? De tel ben ik allang kwijt, maar dat geeft niet. Telkens weer laat de vastgelegde en geschilderde handeling me bewust worden van het alledaagse en de realiteit.

Vandaag zou ik een heuse ode willen brengen aan het raffinement. Aan de verfijndheid, aan de finesse. Dat is wat Breitner ons ook, misschien onbewust, kan laten ervaren. Bewustwording en de kwaliteit van het raffinement ervaren is met andere ogen naar de wereld om ons heen kijken. Een wereld gevuld met fantastisch mooie vrouwenenergie.

Als man zou ik het voor geen goud willen missen.

Fijne dag.