Inklimmen, open staan en tot je nemen

Passiebloem-Piet Mondriaan Ik heb een vrijreizen van de NS tegoed. In de praktijk betekent dat dat ik op een dag kris kras door het land kan reizen. Inchecken, uitchecken, omchecken? Alles is mogelijk tot aan de landsgrenzen en zover het oog en hart reiken.

Misschien ga ik wel naar Museum Singer Laren. Daar is nu een tentoonstelling vol met prachtig geschilderd werk van onder andere Jan Toorop, Piet Mondriaan, Mathijs Maris en Vincent Van Gogh. 70 schilderijen, aquarellen en tekeningen moeten voldoende zijn om in alle rust en vooral ook in stilte eens in de spiegel van de ziel en kunstenaars te kijken.

Inklimmers. Het woord viel gisteren maar weer eens. Inklimmers zijn diegenen die op goed geluk een vrachtwagen bezetten om zo het beloofde land te bereiken. In de praktijk betekent dat Engeland. En in het geval van de dreiging van een naderende Brexit is het nu erg druk qua aantal inklim-momenten.

We kunnen natuurlijk wel eens mekkeren op en in dit land, niets menselijks is ons tenslotte vreemd. We kunnen uiteraard ook klagen, schelden, zuchten, steunen, foeteren of anderszins. Maar toch; Ik zou niet graag een inklimmer wezen of in inklimmer’s schoenen staan.

‘Passiebloem’ van Piet Mondriaan. Geschilderd tussen 1901-1908. Er hangt een sfeer van passende stilte omheen en erin. Als kijker zou je er bijna inklimmen of er op zijn minst voor en open staan.