Het straatbeeld, Thailand en de stevige stappers

Persoonlijk vind ik dit een van mijn betere foto’s uit het archief. Niet alleen vanwege het gekozen standpunt en de keuze van een zwart-wit uitvoering? Het is ook de beweging in het straatbeeld, de harde schaduwen en diep zwart plus de handen en voeten en zeker niet te vergeten de in het oog springende wat oude benen. 

Ik weet het nog. Er kwamen twee wat oudere vrouwen aanlopen. Blouse, rok, dunne regenjas en niet te missen: de stevige schoenen. Mijn blik bleef toen en nu nog steeds hangen op de wat dikkere nylonkousen en de daardoorheen zichtbare spataderen. 

Bijzonder hoe beelden uit de geschiedenis in je geheugen gegrift staan. Nog altijd zie ik mijn Oma (van Moeder’s kant) langzaam lopen. Altijd in jurk of rok, altijd met stevige donkere schoenen. En ja, ook zij had last van spataderen. 

Ik zie de laatste tijd in mijn buurt weer een grote toename van scootmobielen, rollators en niet te vergeten de fietsen met elektrische trapondersteuning. De wat ouderen (gehelmd of niet) zoeven en racen vaak door de straten: het is uitkijken geblazen!! 

Ik ben reuze benieuwd, ook zeer zeker fotografisch gezien, naar het straatbeeld in Thailand. In de grote stad, de provincie. Op grote pleinen, in de steegjes. Op het brede asfalt, op de stoffige en ongeplaveide wegen tussen het uitgestrekte groen.