Het landschap, oogroeren en de soep

Hatertse Vennen Reuze trek had ik gisteren toen ik thuis kwam. Honger kon ik het niet noemen maar het gaf wel zo’n kloppend gevoel. Pan op het vuur, twee potten runderbouillon erin, aanvullen met twee extra blokjes droge bouillon, flink wat water en groente. Paprika, bloemkool, wortel, broccoli, witte kool en courgette sneed ik in wat grotere stukken en dompelde deze in de inmiddels warme inhoud van de pan. De vermenging deed haar werk, de natuur ging haar gang en ik snelde ondertussen naar de computer om naar een foto te kijken die nog moest worden bewerkt, althans dat was de bedoeling.

De via de email doorgestuurde foto had een deadline en het werk daardoor haast. Nu is er van een slechte foto, gemaakt met een mobiel, geen supergoede te maken, dus na enige tijd proberen gaf ik het maar op. Het kloppend gevoel was ondertussen rustig door blijven gaan met het melden dat mijn lichaam brandstof nodig had om verder te gaan en naar behoren te functioneren. Luisteren naar meldingen en vooral naar etenssignalen neem ik graag en met volle overgave voor lief, dus zat ik even later met mijn smaakpapillen op scherp en een glimlach voor mijn soep en roerde ik in de vloeistof met stukken groente en vlees.

Het natuurlijke landschap is voor mij soms ook een soort groentesoep, een mix van ingrediënten. Het wit van de wolken is als het wit van de bloemkool, stammen van aanwezige bomen zijn als de groene hardere delen van de broccoli, het groen is als de buitenkant van een courgette en wortels zitten waar ze horen, diep in de aarde. Aanwezige, in dit voorbeeld afwezige, dieren zijn als het vlees van de soep. Paprika zorgt onder andere voor kleur en smaakversterking. En dat allemaal gemixt om de sfeer uit te drukken. Sfeer is net zoiets als de smaak van soep en afhankelijk van wie hem maakt. Aanvullende smaakversterkers in de soep of op een foto kunnen het beeld aanvullen of juist over de top brengen. Eet of kijk smakelijk..!

Uiteindelijk ben ik met zo’n beeld gemaakt op een behoorlijk koude vrijdagmiddag best tevreden, maar toch blijft het een beetje knagen. Een gevoel van “het moet beter” ligt op de loer en meldt zich zoals een hongergevoel. Misschien herken je het wel? Het signaal om door te werken en het beeld verder te ontwikkelen. Doorontwikkelen.

Roeren met de ogen, net zoals een houten lepel die mengt totdat de soep klaar is en het beeld helder.

Een smaakvolle dag.