Grenzen, inzicht en kennismaken

Vader en Zoon Het was een mooi beeld, vader en zoon zo vlak naast elkaar. Ik hoorde jammer genoeg alleen nog maar een flard van hetgeen de vader zei. Het was zoiets van “Als je dat doet dan komt er een bewaker die je buiten op straat zet.” Gelukkig was de toon van de jonge vader een lieve en zijn gezichtsuitdrukking ging gepaard met een lach.

Het zoontje in kwestie wilde schijnbaar een moment daarvoor een door het museum gespannen draad overstappen. De dunne draad was een afbakening, de grens en bescherming van een gigantische installatie van kronkelingen die uit een muur leken te komen. De kronkelende sculpture heet trouwens Gyre en is gefabriceerd/ ontworpen door Kate McGwire en bestaat uit zo’n twintigduizend duister aanvoelende en donkere kraaienveren.

Ik wist zelf niet zo goed wat ik er van vond. Het geheel was groot en mijn praktisch kant vroeg zich af hoe het in vredesnaam de zaal en het museum was binnengekomen. Mijn belevingskant was onder de indruk van alle arbeid die er letterlijk was ingestoken en de kronkelende kracht die er van het kunstwerk uitging. Pas later las ik dat het twee navelstrengen moesten voorstellen. Eén streng van moeder naar kind, de ander van kind naar moeder. De kunstenares verwijst door het gebruik van de kraaienveren naar een sluw wezen, voortekenen en ’n verbintenis met de dood. Zonder de aanvullende informatie had ik het niet zo gezien. De aangereikte info veranderde niet het beeld maar wel mijn beleving.

Gisteren hadden we weer een mooie bijeenkomst in de Unitwinkel waar we kunst verkopen en ik als vrijwilliger les geef. Er was een nieuwe deelnemer aangeschoven bij het kleine groepje. Tijdens het kennismaken vroeg ik hem welk kunstwerk uit de winkel hij het liefst zou willen hebben. Gewoon als vraag, om eens te horen waar zijn voorkeur uit naar uit ging.

Zijn blik viel op een door een andere jonge kunstenaar geschilderd portret van een man en een vrouw. Een echtpaar, een stel. “Deze heeft wel iets…” en hij wees naar het portret.
De vraag “En wat is dat iets dan?, kan daarna zo veel moois en waardevols opleveren. Drie kwartier hebben we met z’n vieren als groepje het werk geanalyseerd, besproken en doorgeworsteld. Lachen, interpreteren, kijken en proberen dieper te reizen dan de eerste laag is van grote waarde.

Wat levert kunst nu eigenlijk op? Véél, als het er toe doet en zich mag manifesteren. Kunst kan grenzen aangeven, opzoeken, bewaken of ruimschoots verleggen. Het kan duiden of juist in verwarring brengen. Wat op zich weer een héérlijk gevoel kan opleveren..!

Volgens mij kan kunst ook als onderdeel van beleving en spel een mooi stukje bijdragen aan opvoeden en het verder ontwikkelen. En als toetje een onbetaalbaar moment tussen vader en zoon.

Fijne dag.