Pindakaas, tabak en Coca-Cola

img_3509Obama beweerde stellig in een interview dat hij Trump had kunnen verslaan. Maar ja, hij heeft er al twee termijnen opzitten dus die strijd gaan we niet meemaken. Helaas, pindakaas!

Trump reageerde als vanouds. Via Twitter en kort. NO WAY!

Er zit maar weinig sju aan de man. Meer zoiets van oude uitgedroogde pindakaas en dan ook nog die met stukjes noot om je tanden en kiezen op stuk te bijten.

Eigen schuld dikke bult! De kiezer heeft gesproken en de komende jaren zullen wij, als er niets tussenkomt, het er ook mee moeten doen. Het levert in iedere geval mooie plaatjes op en sappige verhalen. Misschien ook nog wel politieke uitgleiders of andere onverwachte bananenschillen. En voer voor psychologen! Hoop alleen wel dat andere wereldleiders zich niet laten uitdagen.

Gisteren op die vreemde tweede kerstdag, want dat is het wat mij betreft toch wel, tegen al mijn principes in een paar boodschappen gedaan. Ik toog naar de Jumbo en passerde de Shell, waar het als vanouds druk was op tweede kerstdag. Zag enkele mountainbikers vet over het fietspadasfalt voorbijflitsen en hoorde vuurwerk knallen als was de derde wereldoorlog nu al uitgebroken.

Qua wandelaars was het niet druk op de verschillende voetpaden. Nee, de meeste waren er kennelijk met de auto op uit getrokken. Richting zee, meubelboulevard, bos en Efteling. De filecijfers werden later in de middag keurig en met enig vermaak in de stem uitgesproken door een nieuwslezer op de radio. De radio, waar tijdens het uitzenden van de top 200 af en toe een grafstemming heerste vanwege het onverwachte en vroegtijdige overlijden van George Michael.

De Wham! van zijn dood heeft er bij veel mensen ingehakt. Ik moest onwillekeurig denken aan al die kippen, zalmen, konijnen en kalkoenen en hún laatste oordeel. En aan de klap die de dood kan veroorzaken.

Bij de Jumbo stond, zoals kennelijk met elkaar afgesproken, de tabak al verdekt opgesteld. De kasten en schappen hadden een met veel gevoel ontworpen deur gekregen. Deuren met daarop grote letters TABAK. Terwijl de deuren keurig en met een zwierige zwaai voor me werden geopend voelde ik met de wind die het veroorzaakte mijn opwinding toenemen. Een stemmetje riep nog NO WAY maar het kwaad had me al in een levensbedreigende wurggreep.

Bij de bushalte stond ik nog even stil. Wat een vreemd gevoel oplevert, dat stilstaan bij een bushalte en de bus NIET pakken. Ik zag een te dikke Kerstman, in het rood en met een brede zwarte riem. Zonder schaamte, enige scrupules of principes lurkend aan een fles Coca Cola. Omdat het mag en kan. En vanwege de propaganda die we met een chique woord reclame noemen.

Taste the feeling!

Ik stak er nog maar eentje op en blies de rook uitdagend richting de dikkerd en richting Coca Cola.

De tweede kerstdag is voorbij. 2016 loopt ten einde. Hopelijk overlijden er geen pophelden meer. Genoeg is genoeg!