Zondag, een drieluik en het ochtendgloren

8BD24DB4-5CF0-4D6D-9A29-132766CBDEE8Zondag, vroeg in de ochtend. Spotify aan, streaming een cd van Coldplay. Me realiserend dat het Engels alsmaar verder oprukt en al veel terrein heeft gewonnen. De cd, als je het nog zo kunt noemen, begint met Sunrise (zonsopgang). Om maar in de stemming te komen. Snaarinstrumenten spelen tegen elkaar in. Wedijveren zonder de harmonie kwaad aan te doen. Het volgende nummer heet Church (kerk). Hoe toepasselijk.

Ik ben nog niet uit mijn drieluik. Voor zover zijn de twee oude kastdeurtjes al een eind gevorderd, maar nog lang niet af. Een heuvel, twee mensfiguren, wat rondvliegende vormen, een bergtop. Een vogel, wat groen en enkele figuren. Wat nog immer ontbreekt is het middenstuk en uiteindelijk de verbinding tussen de drie onderdelen wat als een openbaring en verrassing zou moeten kunnen ontstaan.

De Zon is al een tijd op. Beeldend gesproken dan. Ze gaat immers nooit weg. Verdwijnt niet, maar straalt altijd. Ondertussen kleuren plukjes wolk hierbuiten lichtroze tegen een achtergrond van wit en zachtblauw.

Mooie Zondag!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *