De zinderende hitte, een lifestyle en een benauwend keurslijf

FE171ECF-B292-4BBC-9841-697D490431EAHet was gisteren een wandeling tussen het werken door. Voortbewogen door de behoefte om. Ritmisch op de golven van warmte met de aangepaste snelheid die past bij de hitte van het moment.

Lang was de tocht niet. Veel te heet. Daardoor kwam ik ook niet ver de buurt in. De mensen die zich op straat waagden verplaatsten zich per auto. Ik telde er een stuk of drie. Het was stil, heel erg stil. De mussen vielen niet alleen gewoon van het dak maar tevens gekookt. Of gebraden. Of hadden zo hun eigen crematie gehad.

Ergens passeerde ik een geur. Kon het eerst niet goed thuisbrengen maar het bleek de geur van teer te zijn. Ik keek eens goed naar de veelal platte daken. Probeerde me een getal voor te stellen dat het aantal graden aangaf maar stopte daar accuut mee. De kleinste beweging, ook al is ie in het hoofd, kostte energie en veroorzaakte een prikkel.

In de boekwinkel die de wijk rijk is loeide een airco. Of ik de deur achter me wilde sluiten stond op een wit A4 vel te lezen. Vanwege de airco. Het toverwoord van de laatste tijd. Airconditioning. Heeft met lucht en conditie te maken. Dat laatste was ook visueel voelbaar. Je hoeft maar op straat te kijken. De tragiek die deze zomer ook in zich heeft is beeldend zeer onaantrekkelijk en pijnlijk om te zien. 

Romans staarden me aan. Net zoals de spannende boeken en verschillende bestsellers. De uitgekiende voorraad, gebaseerd op omzet en winstverwachting, was karig. Enkele pareltjes keken hoopvol mijn kant op.

Plotseling zag ik nog een exemplaar, de laatste want het is een bestseller, van het boek van die influencer die zo onder vuur ligt. Aandachtig en uiterst nieuwsgierig pakte ik het in mijn handen en bladerde en bladerde maar door.

Ik leerde wat over borsten, billen en cellulitis. Over snorhaar, wenkbrauwen en haar op de wat intiemere plekjes. Over party, make-up en wat te dragen en wat niet. Over voorkomen en wat vooral niet te doen. Miskleun wisselde af met overwinning. Maar dan in hippere bewoordingen. Of catchy zoals je wilt. 

Gek genoeg moest ik even denken aan een scene uit de film Titanic. Je weet wel die mierzoete rampenfilm van ooit. Het stukje liet een moeder zien die met harde hand de veters van dochter’s korset aantrok. Dochterlief was huwbaar en moest een goeie, liefst rijke, match krijgen. Oud-geld mixte met nieuw. 

Vandaag is de Canal Parade in Amsterdam. Weet ik vanwege een item op televisie. Die parade heb ik ooit gezien toen ik in Amsterdam was vanwege een afspraak met een blonde schone in wapperend zomerjurkje. De Canal Parade was niet alleen een party om te laten zien wie je bent, het ging ook over moed en schoonheid. Over confronterend, grenzen en uitdaging. Over hoe invloedrijk je wel niet kunt of hoopt te zijn.

Ik mag het misschien niet hardop zeggen? Maar vond het naar mijn smaak ook ietwat uitsloverij. Alsof het ene keurslijf tegen het andere was ingeruild en de vrijheid verder te zoeken was dan ze lief was.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *