Zichtbaar, kwetsbaar en de alertheid van een fotograaf

1975F25E-F012-4574-BBDD-C07C0AEE1CDBDe takjes prikten zachtjes in zijn been en middel, groene blaadjes  van de struiken zorgden voor een licht gekriebel aan zijn hoofd en oren. De stil en verdekt liggende fotograaf (oh…wat een slechte vakbroeder), wreef zich de ogen uit en hield de camera op de stand van alertheid. Alles voor een clear shot and money, dat waren misschien wel zijn gedachtes.

Ik heb nooit zo goed begrepen waarom paparazzi fotografen aan dat soort plaatjes en winstbejag doen dan behalve letterlijk hun targets (neer)halen. Ergens moet er toch iets in de man of vrouw (meestal zijn het mannen), kriebelen en knagen in hun algemeen gemoed. Tenminste dat zou je denken. Dat zelfde geld trouwens voor de doelgroep van lezers en kijkers van de foto’s in roddelbladen, online en in bepaalde kranten.

Je zult maar gaan trouwen, Lady Di zijn of een ster op leeftijd voluit in bikini of knellende zwembroek met overhangende buik. Je zult je maar bewust zijn van het gevaar met een geliefde betrapt kunnen worden op elk moment van dag en vooral ook in de zwoele avond en s’nachts.

Er bestaat een prachtige foto van Pablo Picasso en Françoise Gilot op het strand. Fotografie, 1948, Robert Capa. De goed werkende diagonaal in beeld toont de succesvolle kunstenaar die als een ridderlijke minnaar zijn geliefde beschermt tegen het felle zonlicht. Ze straalt als een Madonna in een schilderij, abstract of niet, kubistisch of anderszins. Natuurlijk was Picasso zich bewust van de p.r. en de rijke etalages die beelden kunnen bieden.

In de TweedeKamer was er gisterenavond volop tumult. Zoals in een dramatische Italiaanse opera werd er een hoofd gebogen en nogmaals excuses gemaakt. Ondertussen gaat de fotografische marktwerking, toch een paradepaardje van velen, gewoon door. Alsmaar, alsmaar.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *