De woensdag, de goede kant op en Kurt Schwitters

Kurt Schwitters Terwijl woensdag naarstig probeert de week door midden te breken was dinsdag er gisteren een met regen, wind, hagel en zon. Ik zeg express niet “zonnetje” want dat doen er al zo velen.

Ach arme arme Marco en Leontine. Ik las dat ze uit elkaar gaan. Triest. Je gunt het niemand maar ik was er niet van onder de indruk toen ik het las. Wel dat het Coronavirus steeds verder om zich heen slaat. Nu zijn er weer mensen op een Japans cruiseschip besmet. Je zou bijna denken aan een varend quarantaine gebied. Lijkt me absoluut geen vakantiepretje omdat je ook geen kant op kunt.

Het weer kan wel een kant op en dat is vooruit. Richting lente en ontluikende knoppen plus jong fris blad. Wat ook een kant op kan is de inspiratie van mijn persoon om met de mooie oude houten kratjes aan de slag te gaan en ze verder klaar te maken voor een voorspoedige verkoop.

Wat ook een kant op kan, niet alleen qua inspiratie en idee, is compositie. De goede kant is de kant die de kijker en be-lever meevoert richting het beeld in. Om er voor altijd, als het een beetje meezit, in te blijven hangen.

Kurt Schwitters (1887-1948) creëerde deze collage in 1931. Stukken hout, wat verf en metaal. Kleur, vorm, ritme, richting. Als kijker kun je er alle kanten mee op maar zeker ook weer niet.

Fijne woensdag.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *