De wind, de fleurige linten en het knisperende folie

682D5372-1D86-48AB-8930-7C4FA86E018DHet was druk bij het zorgcentrum. Een vrije parkeerplaats was niet zo een twee drie voorhanden, langs de stoeprand stond een lange sliert, fietsen stonden keurig op slot. Niets is zo’n bijzonder beeld als mensen met een bos bloemen in de hand. De drukte op de moederdag is een beetje te vergelijken met Kerst en de volle kerken van vroeger. Energie blijft een ongrijpbaar iets. Boeiend is het zeker ook.

Kom maar op met die interpretaties. Het schilderij is bij lange na nog niet af, maar de eerste heb ik al binnen. Een storm? Een landschap? Mensen zien wat ze er in zien. Of graag willen. Dat kan natuurlijk ook. De belevingswereld is er een om te koesteren, net als elk hoekje of plek op de Aarde je wel iets kan vertellen. Mits je ervoor openstaat, maar dat spreekt voor zich.

Interpretatie. Volgens Wikipedia is het verwant aan het Franse interprète, wat “tolk”, maar ook “vertolker” betekent. Nou, dan beschouw ik mezelf maar als een vertolker van. Tenminste voor een deel. Het andere bestaat onder andere uit keuze’s maken, materiaal, gereedschap, impulsen en niet te vergeten het moment van.

Hulp is er o.a. van Paul Cézanne, George Braque en Pablo Picasso. Afbeeldingen van hun werk hielpen gewillig bij het ontstaan. Verdere uitvoering is gevormd door de herinnering van diverse indrukken die zich ooit nestelden. Een soort laven aan eigen bron dus.

Het was druk bij het zorgcentrum. Kleuren bewogen in hun eigen dans. Fleurige linten fladderden door de wind terwijl het transparante folie er vrolijk op los knisperde.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *