Het werk, de Poolse avant-garde en haar experimenteerdrift

Mart van Zwam Voor ons een takje, voor pa-duif een fors aandoende tak. Hij was er gisteren weer. Zat geduldig op de rand van de schutting te wachten totdat ma-duif plaats maakte zodat hij naar binnen kon vliegen. Kennelijk was onderhoud nodig en gewenst. Met het grootste gemak vloog ie binnen en nestelde zich zoals duiven doen. De samenwerking tussen de twee echtelieden lijkt op een goed gesmeerde machine, maar misschien is het wel de natuur zelf met alles erop en eraan die me zo laat verbazen.

Ruimte. Voorzichtig keek ik naar de geschilderde vorderingen van gisteren. Kleuren drukten tegen elkaar aan of lagen zacht zonder intens gevecht. Het stukje opgeplakt gaasverband was gewillig doch ook als beeldelement zeer bepalend. Vorm zocht balans, lijn vulde aan. De verwerkte deeltjes metaalroest gaven structuur op de textuur van het opgespannen linnen. So far so good.

Ruimte. Ik zag en hoorde David Hockney allerlei aanvullende dingen zeggen over het werk van Vincent van Gogh. Zag in de ogen het plezier van David en het diepe diepe respect voor Vincent. Een geschilderd landschap is niet zomaar een landschap. Dat was duidelijk en helder. Briljant. Vincent zag de dingen haarscherp.

19706D78-8066-4F61-AB05-B9ECF52FFC06Het werk van Katarzyna Kobro (1898–1951) en Władysław Strzemiński (1893–1952) in het Gemeentemuseum Den Haag (t/m 30-06-2019). ‘Een Poolse avant-garde’ zo laat het museum weten op hun website. Getrouwd. Gevlucht van Rusland naar Polen en vol experimenteerdrift. “Een in het werk zichtbare brug tussen de abstracte kunst van De Stijl en het suprematisme van Malevich”. Staat genoteerd. Moet ik zien!

04.57. Langzaam kleurt de lucht heel zacht lichtblauw. De boven de dakrand gestoken bovenkant van de appartementsgebouwen erachter zijn nog silhouet-donker. Straks eerst maar kijken hoe het de broedende gasten vergaat.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *