Vogelwolke, storm Clara en een roerend meisje

Vogelwolke, Lyonel Feininger Vroeger wist je nog niet zoveel. Misschien was dat een zegen of juist niet, wie zal het zeggen. Ik voel me nog niet zo oud, maar heb wel nog meegemaakt dat de toen zogeheten P.T.T. (Post Telegraaf Telefoon) een kabel kwam trekken om ons een telefoonaansluiting te bezorgen. Het pad voor het huis lag open. De plaats werd bepaald en hup daar was verbinding met de buitenwereld.

Vanochtend las ik een goed geschreven column over kinderen in een door oorlog verwoest gebied. Over een meisje van elf dat in een opvangkamp crystal meth warm maakt. Voor gebruik. Eigen gebruik wel te verstaan.

Voor vandaag zijn we gewaarschuwd. Het is maar dat je het weet. Storm Clara zal razen en blazen. Sommige vliegbewegingen zijn afgelast, ga niet de weg op met aanhanger of lege vrachtwagen en laat het bos links liggen! Code oranje is ons deel terwijl een meisje van 11 ondertussen hartstochtelijk naar haar verslavend middel kijkt. Het is maar dat je het weet!

Zelfs het eredivisie voetbal is afgelast. Ook dat nog! Maar gelukkig is er de kunst, wat zondag Bach en Vogelwolke (1926) van kunstenaar Lyonel Feininger. Kleur, vorm, lijn, vlak en perspectief met linksonder een figuur starend in de verte.

Misschien wel kijkend naar de vogel en/of de wolk. Of naar de de golven van de zee. Of in gedachten bij een meisje dat naar haar tijdelijke oplossing kijkt. Wie zal het zeggen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *