Vliegen, stoppen en het beleven

D6505303-BA6F-46A1-B45D-96B5884BA33FZo op de kaart te zien is het een heel eind vliegen. Als ik een vogel was zou ik wel weten waar onderweg te landen om even op krachten te komen? Rome lijkt me wel wat. Zittend op de rand van de Trevifontein (Fontana di Trevi) zou ik dan wat rond kijken om te zien wat de toeristen nu weer voor een capriolen uithalen om hun selfie’s en social-media plaatjes te schieten. In Turkije zou ik Istanbul aandoen om wat geschiedenis op te snuiven en in India me constant verbazen over de geluiden plus geur en kleur van het gebodene.

Zoals het er nu voorstaat land ik eerst in Parijs (Latijn: Civitas Parisiorum). Ook niet de eerste de beste stad in het westen? Het zal me zeer waarschijnlijk erg vreemd voorkomen om het vliegveld Charles de Gaulle niet te verlaten en de stad in te trekken. Tenslotte heb ik ook hare schoonheid de Notre-Dame nog niet gezien sinds die catastrofale brand op 15 april 2019. Voor mij en anderen over de hele wereld was dat schokkend om in het nieuws te zien. In gedachte zag ik ‘De klokkenluider van de Notre-Dame’ (Victor Hugo). In mijn neusgaten drong zich de geur op van kaarsen en kaarsvet vermengd met wierook.

Daarna, na die tussenstop, gaat het in een keer door naar Bangkok alwaar op het vliegveld direct Corona test op me wacht. Het stokje zal zich een weg banen door mijn neus, dan door naar het hotel voor een enkele nacht om de uitslag af te wachten. Is de test positief dan zal het een korte reis naar het ziekenhuis worden, indien negatief dan ben ik zo vrij als de eerder genoemde vogel.

Bangkok. Wat kan ik verwachten behalve lieve en glimlachende mensen en dat het een enorm drukke stad is? Kleur, geur, de zon die harde en zachte schaduwen creëert? We gaan het zien en zeker beleven.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.