Verbeeldingskracht, energie en het vakantiegevoel (4)

Mart van Zwam Het groeiproces was vanochtend weer een lust voor het oog om te mogen aanschouwen. Vorm laat zich zelfs niet door gemaakte kunst in de weg zitten, die twee lijken samen te smelten zoals alleen natuur en kunst kunnen. Ieder op eigen wijze, samen om meer dan de som van de getallen te vormen.

Ergens las ik op LinkedIn, toch van oudsher een keurige community (ik heb een soort haat/liefde met dat woord) een discussie. Beledigingen vlogen over en weer alsof dat het ‘nieuwe normaal’ is. Daar heb ik trouwens een hekel aan en voel er totaal geen liefde voor. Het nieuwe normaal? Wie heeft dat in het leven geroepen?

Het zijn volgens mij geen moderne tijden waar we in leven maar meer een piek in een leven-frequentie. Gisteren waren er volle Hollandse stranden en rijen files plus een overvol openbaar vervoer. Mensen waren niet te houden, zochten verkoeling, vertier en ontspanning aan zee. Enkelen zochten de natuurlijke airconditioning op die je in het bos zomaar, gratis en voor niets, kunt vinden. Weer anderen zoals deze schrijver bleven thuis.

Vandaag geen Canal Parade te Amsterdam. De community maakt zich volgens het nieuws grote zorgen. Ze kunnen nu niet het beeld uitdragen wat ze o zo graag willen? Dat je jezelf kunt en vooral ook mag zijn?!

Ik vroeg het vanochtend aan een mus die wat water kwam drinken. Jezelf kunnen en mogen zijn? Vervreemde ogen keken me aan. Alsof niet begrijpen in het verlengde lag van: waar in vredesnaam heb je het over?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *