Verbeeldingskracht, energie en het vakantiegevoel (2)

steen De avondklok zelf was niet zichtbaar in beeld maar wel van kracht. Antwerpen liet zich aan de kijker zien tijdens een opgelegde stilte waar de schoonheid zegevierde. Verlaten pleinen, dichte deuren, lege straten. Een volgend beeld was die van in geregisseerde rijen staande toeristen. Wachtend op het moment van take-off. Alsof de startbaan ook die van ontspannen en geluk zou zijn. De mondkapjes vormde een schril contrast met de alledaagse werkelijkheid.

Intussen is onze turnwereld in rep en roer. Ik kan me zo voorstellen dat wanneer toestellen zoals een springbok, waar je als kind moeite mee zou kunnen hebben om er überhaupt niet tegen aan te knallen, en een evenwichtsbalk, geen gekke getuigen zouden kunnen zijn. Die laatste toestel vind ik trouwens aardig symbolisch voor de hele toestand. Ik hoorde een turnster op leeftijd (wat is oud?)gisteren melden dat ze jaren van therapie achter de rug heeft.

Verbeeldingskracht, energie en het vakantiegevoel. Ik had het er gisteren al over. Op bescheiden wijze. Af en toe met iets meer gas erop. Over dat laatste gesproken? Aanstaande Zaterdag is het zwarte zaterdag. Dan duiken mensen massaal in de auto op weg naar bestemming en het gevoel om op vakantie te zijn. Corona of niet: vakantie moet!

In de tuin is het rustig. Behalve groei is er veel te beleven. In de moestuin idem dito: groei! En geen steen die uit zichzelf beweegt.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *