De Tefaf, de kunst en haar dolle dwaze rijken

Terwijl honderden privé vliegtuigen een voor een binnenvlogen voor een of meerdere dagen Tefaf in Maastricht kreeg ik via een bericht van de Volkskrant een scherpe aanbieding voor een dagje Wellness. Voor nog geen acht euri zou ik in de watten gelegd worden en ontspannen.

Rare jongens (en meisjes…)die rijken. Een tentoongesteld en langgerekt schilderij van Renoir met daarop een verbeeld voluptueus naakt werd nog voor de opening verhandeld en dus verkocht. De zachte warme kleuren, ronde en brede heupen inclusief betoverende borsten deden goed, het handje klap volgde. Zachten kussens en een impressie plus fantasie van en het idee van financiële groei deden de rest. 

Dickenson. De naam, vermoedelijk van de handelaar, prijkte boven het schilderij van Renoir. Alsof het prijkte met de veren van. Voor een moment hoopte ik dat Dickenson familie was van Emily de dichteres. De verlegen vrouw die je in lyrische poëzie zo kan treffen. 

‘Early Access Day’. Oftewel een soort drie dolle dwazen dagen maar dan voor de rijken. Volgens de NRC stonden ze een half uur voor de opening, alleen voor de special genodigde, hutje aan mutje te wachten. En had een of andere kunsthandelaar binnen no time 8 stukken verkocht. Het meest had ik te doen met een paneeltje van Maria en haar kind van Paola Veneziano uit 1335. Alleen de informatie ontroerde me al, kun je nagaan.

Zondag 17 maart. Langzaam gaat het richting 1 april: ‘April Fool’s Day’. En terwijl de vliegtuigen geduldig wachten stel ik me zo voor dat ergens daarboven de groten zoals Titiaan, Rembrandt, Mondriaan, Rubens, Modigliani, Cezanne en Van Gogh om maar eens wat te noemen het bier laten rondgaan en toasten. Of een intens smakende rode wijn van een sensuele en dieprode kleur. Dat kan natuurlijk ook. 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *