Tag Archives: Metaal

Code groen, kleur en de bron van de vorm

Mart van Zwam Behalve wat rukwinden, wat ge-waai en een aardige hoeveelheid gevallen hemelwater viel het nogal mee. Hier althans.

Zowel in de voor als in de achtertuin was het een feest in een bescheiden formaat. De droge, zeg maar gerust redelijk tot best uitgedroogde grond, kon wel wat gebruiken. Wat mij betreft mogen ze (en ze zijn dan wij)behalve de drie code’s ter waarschuwing gerust de code GROEN invoeren. Het liefst in hoofdletters geschreven omwille van de urgentie en de noodzaak.

De ‘blauwe regen’ (die nooit bloeit…)heeft wel een optater gehad. Dat wel. Maar met enig snoei plus kunst en vliegwerk komt het daarmee wel goed. Hij hangt nu een beetje naar beneden als een schuine parasol. Als een verwaaide en daardoor verschoven toupet van een man. De gedachte aan dat beeld geeft direct een prikkel om de dag fris te starten.

Het beeld in wording, waarvan ik de onderkant in een paar lagen vers aangesmeerde cement heb staan was van te voren verdwenen in een stuk plastic. Uit voorzorg. De delen metaal die het qua beeld een vervolg moeten leveren liggen nog keurig en wachtend op de werktafel. Wie even de tijd neemt kan in de kleuren verdwalen als was de tafel een wereld om te ontdekken. Het mooie bruin van het koper, de roestkleur van ijzer, de uitslag en schakeringen zijn net als de verscheidenheid aan vormen als een feest voor het oog.

Alles heeft een oorsprong, een bron. Vandaag zou mijn vader/onze pa 93 zijn geworden. Fabrieksarbeider. Zat in de metaal. Blauwe overal met handige opbergzakken. Het was als kind wonderlijk hem erin te zien bewegen. Klein van stuk, taai, niet stuk te krijgen, groot in formaat type. Zoiets. Dat was ie.

Misschien noem ik het beeld wel WIM. Toepasselijk, denk ik. Als eerbetoon en grote dank. Als kunstenaar mag je je tenslotte alle, werkelijk alle, vrijheden veroorloven.