Tag Archives: Gemeentemuseum

Leef, 100 jaar De Stijl en de tempel van genot

IMG_3648Leef! Het tijdschrift met stempel ‘Sevice Apotheek’ erop lijkt me te lonken. Een betaald en gephotoshopt couvermodel kijkt me met glazige ogen aan. Een egale huid. Haar rode haren zijn opgestoken. Haar mooie hals is ontbloot. Haar tanden zijn dat ook. Komt door haar lippen en haar mond die een stukje is geopend.

Sfress & energie. Is stress altijd negatief? En een interview met iemand. “Na mijn burn-out ben ik veel bewuster gaan leven”. Ook een uitnodiging, maar ik besluit het niet te gaan lezen. Geen tijd. Maar vooral ook geen zin. Been there done that. En ik doe de laatste jaren al aan prikkelbeperking.

Oh, prikkels zijn er genoeg. Daarvan probeer ik het kaf van het koren te scheiden. Dat scheelt al een stuk. Het kaf laat ik voor wat het is. In het koren neem ik een frisse duik. Daar wentel ik me in rond en voel wat goed is.

Zo hou ik van alles over Donald T. redelijk in de gaten. Omdat de man en vooral zijn onnavolgbaarheid me triggert. Zo lees ik wat nieuws over de Nederlandse verkiezingen. Zo pik ik nieuwtjes over mensen en vooral over hun gedrag mee.

Dat over ‘La Paaij’ weet ik nu langzamerhand wel. Zag het filmpje niet. Kan ik ook niks over zeggen dus. Vond het wel zeer kwalijk dat het online ging en nog veel erger dat het werd gedeeld en ge-licked. Er gonstte over het algemeen in ons kikkerlandje een gevoel en opvatting van ‘zuinig een cent in het zakje doen en zo je ziel terugkopen’. Even vrij naar de tekst van ‘Malle Babbe’.

Waar ik qua nieuws echt van smulde en wat voor mij goudgeel was van kleur? Dat was uiteraard het nieuws over die gevonden ‘vroege Mondriaan’. Waarschijnlijk dan, want het moet nog maar definitief blijken. Zag de vinder en de bazin van de kringloopwinkel vrolijk kijken. De bazin had eurotekens in haar ogen, bevestigde ze zelf.

Ah Mondriaan. Ach Piet toch. Ligt je vroege werk zomaar bij een kringloopwinkel en dat in het jaar dat de herdenking plaats heeft van ‘100 jaar De Stijl’.

Ah Den Haag. Beter gezegd: Oh, oh Den Haag. Stad van duinen, het ge-handje klap in het torentje en vooral van het Gemeentemuseum. Oftewel de tempel van genot en zingeving. Daar waar prikkels er toe doen en als pijlen je hart kunnen raken. Daar waar ik traptreden neem als waren zij de sporten van de ladder die richting hemel voert. Daar waar ik koperen leuningen streel als waren zij de bovenbenen van mijn geliefde. Daar waar de Boogie Woogie je tegemoet komt en straalt als was ze een roodharig model met blote hals en lichtjes geopende mond.

Een van de genoeglijkste momenten in het Gemeentemuseum is, maar dat is heel persoonlijk denk ik, het urineren oftewel plassen. Voor de pot staand (!) en in vrije val ‘het’ laten klateren. Van de straal, de stroom. Van het afval dat mijn eigen tempel met gemak loslaat.

Het lucht enigzins op om dit te bekennen. Eventuele toekomstige afpersers heb ik nu ook alvast het gras voor de voeten weggemaaid.

Oh was ik maar een kunstenaar! Dan zou ik alle Malle Babbes in het land boetseren of (beter nog) beeldhouwen. ‘GeenStijl’ of ‘100 jaar De Stijl’. That’s the question!

Mooie zaterdag.

 

Expositietip: DE ONTWIKKELING VAN WESTERSE BEELDHOUWKUNST

degas

dgar Degas (1834‐1917), Danseuse regardant la plante de son pied droite (Danseres die naar de zool van haar rechtervoet kijkt), 1882‐1895, Brons met rood en bruin patina, 49,5 x 33 cm, Particuliere collectie, Londen. Foto: Erik en Petra Hesmerg.

DE ONTWIKKELING VAN WESTERSE BEELDHOUWKUNST
Nu t/m 22 januari 2017

Auguste Rodin, Ernst Ludwig Kirchner, Umberto Boccioni, Constantin Brancusi, Jean Arp, Alexander Calder, Alberto Giacometti, Henry Moore, Donald Judd, Louise Bourgeois en vele anderen. Dit zijn de hoofdrolspelers in een groots overzicht van moderne sculptuur. In Van Rodin tot Bourgeois: Sculptuur in de 20ste eeuw worden de belangrijkste ontwikkelingen getoond in de Europese en Amerikaanse beeldhouwkunst. Van Balzac van Rodin tot en met de draadsculpturen van Sandback en Bourgeois’ beroemde spinnen: de tentoonstelling is als een wandeling langs de sculpturale hoogtepunten van de westerse kunstgeschiedenis. Het is een cliché dat Nederland geen sculptuurland zou zijn. Het Gemeentemuseum Den Haag bewijst graag het tegendeel. In een grootse tentoonstelling die tot buiten de museummuren reikt, zet het museum dit najaar juist sculptuur en haar vele internationale meesters in de spotlights.

Expositietip: Gemeentemuseum Den Haag: THE VINCENT AWARD ROOM: MATTHIAS WEISCHER

NU T/M 06-07-2014

‘The Vincent Award Room’ is een overzichtelijke ruimte die zich uitstekend leent voor verrassende presentaties. De komende jaren gaat de eigen collectie van het Gemeentemuseum Den Haag hier de confrontatie aan met werken uit ‘The Monique Zajfen Collection’. De eerste tentoonstelling uit deze reeks is gewijd aan Matthias Weischer (1973, Rheine, Duitsland), een van de meest in het oog springende vertegenwoordigers van de hedendaagse Duitse schilderkunst. Doordat Weischer nieuwe werken aan deze presentatie toevoegt, kan het Gemeentemuseum een mooie indruk geven van de ontwikkeling van deze schilder. Het interieur staat in deze tentoonstelling centraal.

Van 1995 tot 2003 studeert Matthias Weischer aan de vermaarde Hochschule für Grafik und Buchkunst in Leipzig. Hij ontmoet hier gelijkgestemde kunstenaars met wie hij eind jaren negentig furore maakt als de Neue Leipziger Schule. De kunstenaars die tot deze groep worden gerekend, zoals Neo Rauch, David Schnell en Martin Kobe, vallen vooral op door hun schilderijen met een theatraal karakter op groot formaat doek. De vroege werken van Weischer laten verweerde interieurs en vergeten ateliers zien waar de tijd heeft stilgestaan. Als kijker vraag je je af of het realistische interieurs zijn of dat ze zijn ontsproten aan het brein van de kunstenaar. Je wordt nieuwsgierig naar het achterliggende verhaal en associeert wat je ziet met je eigen verleden of met foto’s van vervlogen tijden. De werken uit de Monique Zajfen Collection, vervaardigd in 2006 en 2007, zijn goede voorbeelden uit deze periode en vormen bovendien een opmaat naar de tweede fase van zijn ontwikkeling.

Bron en lees verder..www.gemeentemuseum.nl/tentoonstellingen/the-vincent-award-room-matthias-weischer