Tag Archives: Echo uit het verleden

Ieder voor zich, gezamenlijk en een echo uit het verleden

20170419-2017-04-19-2145Gezamenlijk. Dat was het woord dat vanochtend zo’n mooie echo had en maar terug bleef komen. Waar ik ook aan dacht of was.

5.17. Kan niet meer slapen en behoefte om te schrijven. Straks op pad om mijn thuisreis naar Nederland in te zetten. De eerste kilometers op weg naar thuis vanaf mijn vakantiebestemming.

Zag zojuist door het raam een donkere hemel en oneindig veel sterren. Dacht aan dat andere thuis. Niet dat Aardse en bekende maar dat andere thuis dat zich zover weg bevind. Of, dat kan ook, dichterbij dan we met z’n allen denken.

Ik heb het al vaker gezegd. Wanneer ik thuiskom (en dat duurt nog wel even..), op die plek waar je zonder tijdsgebonden lichaam naar toe gaat, dan heb ik veel te vertellen. Ook over deze vakantie. Ik zal ze vertellen over mijn nieuw verworven ervaringen en prachtige tijdsmomenten. Ik zal ze vertellen over het gevoel van gezamenlijkheid en de schoonheid van deze plek in Frankrijk. Over mijn gevoel dat ik had bij het zien van de kleuren en de verschillende vormen. Over de ontmoetingen met diverse mensen, dieren, planten en bomen. Zal ze in geuren en kleuren vertellen over de natuur als geheel en het perfecte systeem plus het ingebouwde ritme van ZIJN.

Gezamenlijk. Met z’n allen dus. Met z’n allen rooien we het hier wel op deze wereld. Daar ben ik van overtuigd. Ondanks het ooit oprukkende individualisme. Ondanks de honger naar macht van verschillende wereldleiders plus de mensen die achter de schermen aan de touwtjes lijken te trekken. Ondanks wat een religie verkondigd en de angst voor die ander dat tegelijkertijd onze zelfgebouwde gevangenis lijkt.

Gisteren waren mijn zeer hartelijke lieve vriendin en deze reiziger in een museum en wat later op een plek waar, door archeologen, veel is opgegraven. Zag veel restanten van een klein dorpje dat alles uit de handen had laten vallen vanwege een naderende indrukwekkende vijand. Proefde bijna de angst, zag bijna het vluchten. Maar zag ook de hoop. Hoop op een betere toekomst en veiligere toekomst op een andere plaats. Zag ook het gezamenlijke doel van de bewoners.

Later in de middag en proevend van de Franse zon waren we nog op een begraafplaats. Het scheef hangende plaatje plus foto maakte veel indruk. J. Baptiste. 33 jaar oud. Mort pour la France.

Samen redden we het wel. Wat anderen soms ook mogen beweren.