Tag Archives: Autisme

Inleven, aanvoelen en filteren

Markt Gisteren liep ik met mijn rugzak, met extra toegenomen gewicht door de zojuist gekochte boeken, nog even over de markt. Ook over De Lusemert (luizenmarkt) zoals ze dat hier in Nijmegen noemen. Niet dat er echt vlooien over de markt lopen of dat ze daar vlooien verkopen, maar dat is gewoon de naam van de markt.

Het klinkt flauw dat ik de verklaring erbij moet vermelden maar ik had dat net die ochtend gelezen en (opnieuw)geleerd. Niet dat ik het al niet wist, maar het was goed om er nog een keer bij stil te staan. Dat laatste uiteraard niet letterlijk.

Een van de, echte buitenkansjes, gekochte boeken had als mooie titel “Autisme…En nu?”. Auteur en gedragsdeskundige Giel Vaessen heeft een mooi en leerzaam boek geschreven. In eerste instantie bedoeld voor jeugdigen en jongvolwassenen met een normaal of hoger IQ maar ook aan te bevelen voor ouders, leerkrachten en begeleiders.

Het afgebeelde meisje op de foto hielp me ook om bewust te zijn hoe vanzelfsprekend het is om je in te kunnen leven in de ander. Inleven. Je verplaatsen in de ander. Van nature kan ik het en doe ik het. Gewoon om dat het bij mij best goed functioneert. Maar ik stelde me op de markt voor hoe dat zou zijn als ik het niet zou kunnen?
Qua beeld zag ik een meisje dat me niet aankeek. Een meisje met weinig tot geen mimiek, waar ik bijna niets uit kon aflezen. Het lijkt me lastig en verwarrend wanneer je niet weet waar je aan toe bent?

Al slenterend liep ik langs de marktkramen en door winkelstraten. Reclame-uitingen, elkaar begroetende mensen, borden met Sale en Outlet en roepende marktkooplui wisselden elkaar in rap tempo af. Rondrijdende scootmobielen en langzaam lopende hondenbezitters.  Zinnenprikkelende etalages en intense drukte. Een kakofonie van geluiden, vormen, kleuren, geuren. En dat alles met verschillende frequenties en overdaad aan nuances en details. Geen wonder dat de wereld voor sommigen verwarrend en vermoeiend kan zijn.

Op een terras met voor me een kopje dampende koffie sloot ik voor een moment mijn ogen en voelde ik mijn ervaring en geslenter na. Wat als ik de hele dag niet voldoende zou kunnen filteren? Wat als alle prikkels maar binnen bleven komen? Wat als het me zou overdonderen en bijna verzwelgen? Met me aan de haal zou gaan?

Ik was er gerust op en ook dankbaar. Ik kan “gewoon” alles letterlijk en figuurlijk zien en voel het verschil duidelijk aan.

Aan en invoelen is iets om te waarderen en zuinig op te zijn.

Fijne dag.

 

 

 

 

Kunst, Inzicht en Autisme

Kunst-Quote“I’ve always believed that pictures make us see the world.” De uitgesproken woorden van David Hockney die ik gisteren onder ogen kreeg waren als koren op mijn persoonlijke molen. Ik voelde tijdens het lezen dat mijn innerlijke molenstenen er vrolijk op los draaiden en mijn wieken een moment op de blij-stand stonden.

Een paar regels verderop las ik nog een mooie uitspraak. Kunsthistoricus Max Jakob Friedländer zei zo’n zestig jaar geleden het volgende: “De kunstliefhebber neemt de natuur evenals de kunst met zijn eigen, met dezelfde ogen waar, maar kunstenaars hebben hem de weg van het zien gewezen.”

Mooie uitspraken en allebei van belang, althans voor mij. Inzicht, waarnemen, het erop los interpreteren en dat eventueel met elkaar delen, wat natuurlijk iedereen vrij staat om te doen, kan zoveel moois opleveren.

Vanochtend las ik op één van de Volkskrantpagina’s dat luisteraars voor een concert even digitaal worden bijgespijkerd. De Philharmonie Zuidnederland gaat bezoekers van haar concerten online inleidingen sturen. Per email ontvangen de bezoekers een link naar een interview over het concert dat ze gaan bezoeken. Deze week gaan ze dit uittesten bij de Matthäus Passion en straks bij het programma “De klank van de natuur”. Lijkt mij een een super goed idee. Het interview als service, opwarmertje en inzicht op wat straks gaat volgen.

Voor het geval dat je het nog niet wist? Deze week is het Autismeweek (28-03 t/m 4-04-2015). Op de informatiepagina van de website las ik de volgende tekst: “Autisme is bij iedereen anders. Autisme zie je niet aan de buitenkant. Maar als je autisme hebt, dan verwerk je informatie op een andere manier dan andere mensen. Dat heeft invloed op je dagelijks leven. Welke invloed en hoeveel, verschilt per persoon. Want autisme uit zich bij iedereen weer anders. Laat je verrassen door de personen met autisme die jij ontmoet!”

Ik wil er maar even aandacht voor vragen. Mensen die Autisme hebben, op welk onderdeel van dat grote spectrum dan ook, laten ons (de mensen die het niet hebben) soms een andere kijk op de wereld zien. Tenminste, als we voor elkaar een beetje open staan.

In het kader van diezelfde Autismeweek zijn er op dit moment, in de Stevenskerk in Nijmegen, foto’s te zien. De beelden zijn gemaakt door zeven jonge kunstenaars die op het Unit-Atelier werken. De expositie heeft de toepasselijke naam “De wereld door mijn ogen”. Mocht je als lezer in de buurt zijn of komen dan heb je een mooie kans om je ogen de kost te geven.

De tekst van vandaag is klaar. Een nieuwe dag is al gestart en buiten hoor ik, als ik me niet vergis, watergekletter. Ik zal eens kijken…

Fijne dag.