Structuur, natuur en de diepgang van Bach

48C42760-AA3E-4A52-AFE2-FAF1CFA23DEEIk weet niet waarom. Dus ook niet de reden waarom dinsdag per definitie de stilste dag is qua social-media. Gevolgd trouwens door de zaterdag en zondag.  Deze top drie doet een beetje denken aan een songfestivaluitslag. Hetgeen, bij mij althans, allerlei bellen laat rinkelen. Net als de aanstaande maar ook door mij steevast overgeslagen en totaal geneerde ‘The Passion’ by the way. De marketing daarvan draait al een tijdje op volle toeren wat op zich een ander belletje laat rinkelen.

Op volle toeren. Een naam die als voorganger ‘Op losse groeven’ kende. Leeftijdsgenoten herinneren zich dat programma misschien nog wel. Nederlandstalig. Vol met leuke liedjes (kwestie van smaak) en af en toe een behoorlijk stukje drama (Manuela…), het meedeinen en ten tijde van het Carnaval het overbekende graantje meepikken.

Nee, dan Bach. Bach en zijn Matthäus-Passion. Zonder pretentieus of zelfs maar hooghartig of pedant te zijn of in ieder geval over te komen gaat er niets boven een stukje of zijn geheel aan Bach tijdens de komende dagen voor Pasen. Het levert niet alleen de diepgang op maar draagt ook bij tot bezinning en vooral (beeld)inspiratie. Voor mij dan en ik zal er zeker niet de enige in zijn.

Blijft er over: een gevonden en opgeraapt blad. Mooi van rode kleur, fantastisch van vorm en een achterkant op werkelijk van te smullen. Tijdelijk opgeplakt op een drietal planken die ooit deel uitmaakten van een oude en reeds ter ziele gegane kast. De zijnerven lopen zoals ze lopen, de hoofdnerf vormt een strakke lijn. Het geheel van het blad staat in verbinding met elkaar, omsloten door de vorm.

Echt Bach. Zonder muzikaal precies uit te kunnen leggen waarom.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *