De storing, een pijnlijke ontkenning en de naderende komkommertijd

‘Energy’ -olieverf op aquarelpapier- Mart van Zwam

‘Energy’ -olieverf op aquarelpapier- Mart van Zwam

Bij storing noodnummers blijkt er geen plan B te zijn. Zo kopte de Volkskrant vanochtend. Ja, de ervaring van gisteren was vooral die van kwetsbaarheid. Irritant was het ook en wel zeer. Een keer of zes ging mijn iPhone als een waanzinnige tekeer. Ik denk dat de mensen waarbij de angst voor van alles en nog wat de laatste jaren flink is aangewakkerd er gisteren een argument bij kregen. Zomaar. Gratis en voor niks.

Ontroerend was die melding van een zeehond die de zee niet meer terug kon vinden. Amsterdam, de Amstel, de Kwakel, Uithoorn klonken niet alleen aardrijkskundig maar ook poëtisch. Een team van Pieterburen zal een oogje in het zeil houden en kijken of ie de goeie kant uit gaat. Het leek er sterk op dat het bericht over de verdwaalde zeehond een voorbode was van de naderende komkommertijd.

Ondertussen was onze Maarten goed op dreef, haalde tenslotte het einddoel onder luid applaus en allerlei andere toeters en bellen. Ergens in Duitsland was spontaan aan de orde. Het bleek om een ontploffing te gaan van een oude bom uit WO2. De geregistreerde lichte aardbeving had haar uitleg. Qua beeld en beleving vond ik het een signaal van oppassen. Soms kunnen conflicten zomaar en opeens veranderen in het uitbreken van pleuris of erger nog oorlog.

Ze is niet mijn type. Snel gevolgd door te verklaren dat het nooit is gebeurd. Mochten er nog twijfels zijn een deel over s’mans geestelijke vermogens, toch een van de machtigste mannen ter wereld, dan lijkt me het nu toch wel kraakhelder.

Succes vandaag. En vergeet niet voldoende te drinken.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *