Spartacus, de spiegels en het heengaan van Kirk

Spartacus Kirk Douglas is overleden. Honderd en drie geworden. Een echte ouwe taaie. Stond ie ook wel ombekend. De man en acteur overleefde veel en leek een leven te leiden dat eindeloos zou duren.

Ik heb er goeie herinneringen aan, aan de acteur. Vooral aan zijn vertolking van Spartacus. Een van zijn rollen die we ons altijd zullen blijven herinneren. De film zat vol met bekende mannelijke sterren waar een opgroeiende jongen zoals ik zich enorm aan kon spiegelen. Zo was er de gek, de bediende, de machtige en de held. Charles Laughton speelde een gewiekste en draaierige politicus. Vond ik ook mooi. Het gaf mij een kijkje in de keuken van Rome en zou me veel later helpen met mijn stemgedrag.

Natuurlijk was er het geloof en de vervolgde Christenen. En de kruisiging van velen aan een eindeloos lijkende weg. Hoe symbolisch dat Kirk, of in ieder geval het karakter dat hij speelde, als laatste aan de beurt was om als een Jezus te hangen. Zo kon hij iedereen waar hij mee optrok dood zien gaan.

Ik hou van filmposters. Vooral van de klassieke. Niet alleen qua grafisch ontwerp maar zeker ook vanwege de uiting van een tijdsbeeld en de bijgeleverde herinneringen. Ze komen uit een tijd van ver voordat de keuringsdienst van waarde en normen in deze huidige tijd streng zou oordelen en veroordelen. Vanuit deze tijd bezien dan.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *