Sophia, Italiaanse sferen en een gevonden amfoor

889DD393-ADCE-4639-9866-49174316C617Theater Cressoni. Een gevonden amfoor en gouden munten van onschatbare waarde. Ik heb het donkerbruine vermoeden dat vandaag, maandag, qua sfeer in het teken zal staan van Italië. 

Rome, Milaan, Florence, de Medici, Leonardo, Michelangelo, de renaissance, Modigliani, Bugatti, Fellini. De opsomming zou zonder moeite veel langer kunnen worden, tot in het extreme toe. Namen die klinken. Klinkende namen. Als in een poëtisch gevormde en gevonden amfoor. 

Gisteren was een uitzending van Nieuwsuur (nog niet gezien…) met daarin een interview met Sophia Loren. 83 inmiddels maar stil going strong. Zal trouwens in het Italiaans veel beter klinken maar goed. Sophia is in Nederland en Vlissingen op uitnodiging voor het festival Film by the Sea. Rob van Scheers (Volkskrant) noemde haar tussen in mooi geschreven regels ‘bijna een venster van een verdwenen tijdsgewricht’. 

Dame, diva, flaneren. Natuurlijk kwamen deze woorden in gezelschap van La Loren ook voorbij. Als vertegenwoordigers van voorbijvliegende jaren, als actueel onderwerp in de tijd van #Metoo. Maar dat laatste vul ik even aan. Onschuldig lonken als man lijkt bijna een misdaad. Aangepast gedrag ‘’almost’, ik weet het Italiaanse woord niet, schijnbare veiligheid. Stiekem loont of betaald zich uit als een goed heenkomen. Of zoiets.

Una giornata particolare. Drie woorden als titel. Prachtig geacteerd, adembenemende en ook heftige film. Una giornata particolare. Spreek je het een paar keer hardop achter elkaar uit dan is je dag weer goed. Kom je in de stemming van en verschijnt de spaghetti als vanzelf op tafel. 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *