Een sjouwer, een bloemenvaas en de melancholie in een winkelstraat

Frida Kahlo Het licht plus schaduw zorgden voor heldere kleuren, lijnen in het beeld en mooie contrasten. De stad was druk, te druk in deze tijd van afstand en voorzichtig zijn. Het ballet dat bewegende mensen je kunnen voorschotelen was anders door de hoeveelheid der deelnemers.

Nijmegen is weer een beeld rijker. Aan de Waal staat een manspersoon die niet alleen de naam Kaaijsjouwer draagt maar ook het gewicht van de historie. Het beeld is gemaakt van aluminium. Best indrukwekkend en ook mooi maar persoonlijk voelde ik een melancholische hunkering naar brons.

Op de Waal was er de beweging van schepen, op de Waalbrug was er het heen en weer van verkeer. Het was zaterdag en dan zijn er veelal andere belangen in het spel. De hunkering naar vrijheid, het moet van praktisch moeten op een vrije zaterdag, de noodzaak van shoppen of zeer gewoon de stad bezoeken.

In een interieurwinkel vol met meubels, tafels en stoelen plus bijpassende en met zorg uitgekozen aanvullingen viel mijn oog op een bloemenvaas. De beeltenis van Frida Kahlo (1907-1954)was onmiskenbaar. De wenkbrauwen, het zwarte haar, oorbellen, mooi vrouwelijk gezicht werden aangevuld door kleuren die je naar Mexico laten verlangen. Uit haar hoofd staken de bloemen zoals voor een vaas bedoeld. Mijn gevoel schipperde heen en weer tussen een glimlach, compassie en diep medelijden.

Wat als je als kunstenaar niet meer bent bent dan een mooie en leuke bloemenvaas? Wat als je hoofd zich leent voor een karakteristiek beeld? Beelden van haar ongeluk en het veelvuldig geopereerde lichaam wat haar zo in de steek liet vermengden zich met de wilskracht tot, het talent om en de liefde voor. Melancholie in een winkelstraat. Vlak voor een etalage.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *