Seelsorge, urweiblich en een reis

“Kunst ist Seelsorge” De tekst is ergens op het terrein van Insel Hombroich te lezen. Op een gewoon en eenvoudig ogend bord staat het te lezen. Een van de kunstenaars die er op het stuk grond van het het museum wonen en werken heeft het geschreven. Gewoon, omdat hij dat van mening is. Maar misschien ook gewoon omdat de inspiratie het hem aangaf? Inspiratie lijkt soms een eigen stem te hebben in het geheel.

Ik ben aan het kijken of ik niet weer eens met liefhebbers, leergierigen en anderen die op zoek zijn en willen ervaren, naar het museum kan gaan. Een uitstapje dus. Een dagje kunst in optima forma. “Kunst zur Natur” zoals het museum zelf aangeeft.
In de praktijk betekent dat: plannen, regelen en organiseren.

Eenmaal in het museum zal het een dag van zien, proeven en ervaren worden en zijn. Op het museumterrein is het vergeven van een schitterend samenspel en harmonie. Kunst en natuur zijn daar in een perfecte dans verwikkeld.

Als het eenmaal zover is dan zal het voor mij de twaalfde reis worden. Ooit ben ik daar voor het eerst geweest tijdens een excursie met mentor en gids Tom. Ik werd daar geïntroduceerd, ontvangen en toegelaten. Kreeg er mijn vuurdoop. Maar wat belangrijker was? Ik kreeg een “thuiskomen-gevoel” en er ontvouwde zich een wonderlijke wereld. Nooit eerder ervoer ik kunst zo dichtbij.

Zonder nu al te filosofisch te gaan mijmeren? Het museum heeft gewoon mooi ontworpen gebouwen van een prachtige architectuur. Er is een park met allerlei verschillende planten en bomen. Er zijn natuurlijke waterpartijen en er zijn in de vrije natuur loslopende ganzen en andere dieren. Natuurlijke kleuren zijn er ook gewoon om te bewonderen. En er is natuurlijk kunst. Veel kunst om te ervaren. Zowel binnen als buiten de gebouwen. De reis zal niet alleen een leuke en gezellige zijn, met een heerlijke lunch, maar ook een reis naar binnen en weer naar buiten. Zet de wandelschoenen maar vast klaar..!

Bladerend in het boek over het museum wat in mijn boekenkast staat kwam ik de volgende tekst tegen die ik jullie, misschien wel aanstaande reizigers  niet wil onthouden:
Die Insel ist urweiblich,
Sie gebärt, hält zusammen, stützt, dient und läßt frei.
Sie ist kein Muß, sondern ein Darf.
Sie ist nicht entweder -oder, sondern sowohl- als auch.
Sie fordert jeden zur täglichen Auseinandersetzung mit sich selbst.
Sie ist kein männliches Feld für Organisation, Hetzjagd, Anhäufung, Macht und Demonstration.
– Tekst Karl-Heinrich Müller

Om alvast een indruk te krijgen? Ooit maakte ik daar jaren geleden bovenstaande foto. Eigenlijk een soort selfie maar toen was dat woord nog niet geboren.
Mocht je méér willen weten of op de hoogte worden gehouden? Schroom dan niet om contact met me op te nemen. Vul het formulier in, dan spreken we elkaar snel. Klik hier…

Fijne dag.