Schilderen, een seksvideozaak en de poëzie van het leven

2017-01-08-2803-schilder-smallkopieUiteindelijk ben ik maar gaan schilderen. Omdat ik niet anders kon. Omdat het bloed nu eenmaal kruipt waar het niet gaan kan.

Vind ik echt een mooie uitdrukking. Omdat het bloed nu eenmaal kruipt waar het niet gaan kan. Het heeft iets van drama in zich. Het klinkt enigzins bombastisch. Alsof in die vrij korte zin de Moldau stroomt en stroomt. Of de Rijn of Waal om maar wat dichter bij huis te blijven.

Zag gisteren op het journaal de binnenvaartschepen weer varen. De Sluis in Weurt, een kwartiertje fietsen vanaf mijn werkplek, was zelfs op het nieuws. Zag de machtige sleusdeur hoog boven de grond en water hangen. Zag een opgeluchte binnenvaartschipper. De schipper oogde vrij klein van stuk. Hij werd gefilmd in zijn stuurhut. Met zijn rug naar de voorsteven. Een machtig woord ook, dat ‘voorsteven’. ‘Voorste deel van een schip waar beide zijden van de romp samenkomen’. Zelfs een definitie, mits met enige schilderachtigheid in den stem uitgesproken, kan poëtisch klinken.

Zag ook nog een item over de zogenaamde ‘seksvideozaak’. Over de gevangenschap van de rappers, het meisje in kwestie, de leeftijden en hun ouders. Hoorde een vader zeggen dat seks hebben met elkaar, op jonge leeftijd, heel normaal is. Het was allemaal maar een jeugdzonde. Iets wat alle jongeren doen. Ja klopt, dacht ik nog. Maar vroeg me ook af wanneer mensen, wie dat dan ook moge zijn, het normaal zijn gaan vinden een seksvideo ter ondersteuning van de ‘rap’ online te plaatsen?

Vind er trouwens geen poëzie aan. Aan het woord. ‘Seksvideo’. Misschien komt dat het woord met een S begint? Omdat S de beginletter is van slang? Of schiet ik nu te ver door?

Hoe het ook zij, ik ben maar gaan schilderen. Omdat ik nu eenmaal niet anders kan. Omdat het bloed nu eenmaal kruipt waar het niet gaan kan en de poëzie van het leven de schilderachtigheid der dingen kleurt.

Mooie maandag.