Samengestelde beelden, cabrio en het stervensproces in Sesamstraat

Mart van Zwam Het was gisteren een dag van samengestelde beelden. Niet alleen dat beeld van de 24 jarige die levenloos op de bodem van het Comomeer werd aangetroffen, ook dat van voorbijvliegende geluidsschermen en wallen langs de snelweg deden een duit in het zakje, zorgden voor een kader en begrensden wat een mens zoal hebben kan.

Terwijl de stoelendans rondom de verkiezing met als inzet het voorzitterschap van de Europese Commissie aanhield werd de Oranje mars in Lyon vanwege allerlei veiligheidsoverwegingen verboden. Natuurmonumenten wil minder bomenkap, de droogte blijft hardnekkig bestaan, een farmaceut ligt in bed rustig te dromen van het stijgen der winsten. Drijven op de geldstroom kan heel aantrekkelijk en een aanwinst zijn voor het gevoel van.

1,2,3,4,5,….gedurende de route op de snelweg telde ik er een stuk of vijf. Passerend. Zoevend aan de linkerkant. Klinkende namen als Mercedes en Audi, herkenbaar aan het ijzersterke logo, genoten van het zachte warme avondlicht. Een haardos wisselde af met baseballpetje. Het neergelaten en keurig opgevouwen dak lag in de daarvoor ontworpen vorm. Cabrio klinkt als een ijsje, als onderdeel van een designkeuken, als toestand, het Zwitserleven gevoel of gewoon als vleugje parfum.

Het is al tijden onrustig in Sesamstraat. Meneer Aart is boos, zeer boos. De poppenspeler die Pino stuurt kwam met tekst naar buiten. Allerlei geruchten doen de ronde, verwijten hebben vrij spel door een gebrek aan communicatie en helderheid. Hoe moet het nu verder met Ernie, Bert en al die anderen? En met Ieniemienie?

Het is al tijden onrustig in Sesamstraat. Op de bodem van het Comomeer was het stil. Doodstil.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *