Rood, blauw en de bron

2011-08-27-0423-schilder-smallAls ik nu rood tegenover blauw zet en kromming naast rechte lijn. Als driehoek met vierkant in gesprek raakt, waar zou ik dan zijn? Ben ik dan hier of daar, met of zonder sleutel of zelfs zonder inzicht? Misschien wel nergens of juist overal?

Dat was ongeveer de gedachtengang waarin ik me bevond. En met gedachtengang bedoel ik dus werkelijk een, denkbeeldig of niet, gang.

Redenatie of niet? Nee, ik was niet aan het redeneren of beredeneren. De woorden leken als vanzelf te komen. Ik hoefde er in ieder geval geen moeite voor te doen. En voor de lezers die denken dat ik het gisteren na of rondom vijven (i.v.m. borreltijd) heb geschreven? Niets is minder waar. Die kan ik beter even direct uit de droom helpen. De tekst verscheen op het beeldscherm, in hechte en liefdevolle samenwerking met mijn vingers, om een uur of drie in de middag.

Ik heb me al vaker verbaasd en verwondert waar woorden, handelingen of dergelijke vandaan komen. Zoals bijvoorbeeld bij de linksboven geplaatste foto. Waarom nodigt de ene foto me wel uit om er mee aan de slag te gaan en de andere niet? Waarom stoot de ene mens je zo af en mag de andere zo enorm dichtbij komen?

Energie en trilling. Het lijkt me dat we energie als fenomeen maar op haar (juiste) waarde moeten gaan schatten. En dat we voor trillingen en de zuiverheid ervan open moeten staan. Misschien dat dat ons helpt om iets beter te kunnen bepalen en of betere beslissingen te nemen.

Zo zag ik gisteren op beeld een bepaald soort mol in de woestijn in al haar blindheid haar kop in het zand steken om beter te kunnen bepalen waar het lekkere hapje om te eten zich precies bevond.

Zo zag ik gisteren stukjes uit de filmklassieker ‘The Ten Commandments’ (1956) waarin de gespeelde Mozes de stem van God hoort die hem beviel om ‘zijn’ mensen uit Egypte weg te voeren. Ik heb de film vaak gezien maar begrijp dat laatste gewoon of domweg niet. Als ie, God dus, al zou bestaan dan zijn alle mensen toch ‘zijn’ mensen? Of zie ik het nu verkeerd?

Anyway, ik blijf me verbazen over iets dat we gemakshalve ‘de bron’ noemen. Net zoals ik me blijf verbazen over Donald T. en een woordvoerder van het Witte Huis die bij de verklaring bleef dat de media een vals beeld, in verband met het aantal aanwezigen tijdens de inauguratie, hebben gecreëerd.

Ik wens je een wonderschone maandag.