De rivier, de beleving en het vlakke land

De Waal Voorbijvarende binnenschippers zorgden voor zachte deining aan boord van het gastvrije schip waar ik in goed gezelschap aan witte wijn nipte en een Caesar salade  smaakvol verorberde. Het schip, van oorsprong Hongaars en varend op de Donau maar nu omgetoverd tot horeca gelegenheid, zorgde voor vakantiegevoel, stemming en het intense verlangen naar verre oorden.

Nederland is vlak, dat is een open deur. Een kajuitdeur in dit geval. Via alle ramen waren groen, bruin en andere natuurlijke kleurrijke tinten als lijnen in het landschap. Ver in de verte aan de overkant van de rivier met de mooie naam Waal reden enkele auto’s over de dijk. Van A naar B en misschien weer terug. Zekerheid is er niet in dit leven en dat is misschien maar goed ook. Dat levert inspiratie en verrassende ontdekkingen op.

Voorbijvarende binnenschippers zorgden voor nieuwe en zacht aangevoerde deining en verplaatsten ondertussen goederen van A naar B. Een schip met nieuwe glanzende auto’s, een ander met gevaarlijke stoffen, zeecontainers met geïmporteerde spullen waarvan ik oprecht hoop dat het iets met duurzaam te maken zal hebben. Ik las namen van exotische landen en verre oorden als poëzie van de binnenvaart, als aanvullende saus voor de Caesar salade.

Nederland is vlak, met hier en daar een puist in het landschap. Wolken aan de horizon, strelend licht voor wie wil. Een land gevuld met mensen. Ieder met hun eigen bedoening, bedoeling en uitgestippeld pad om te gaan. Dat maakt Nederland als een uitgestrekt landschap dat uitnodigt. Alsmaar, alsmaar weer.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *