Phillips, de kunst en het Van Abbe Museum

7BF1C39F-DB32-4F61-8AE2-9612B2095A93En er was licht!

Ik stel me een moment voor in de tijd. Je loopt en loopt. Gewapend met misschien een speer en een mes. Je kleding bestaat uit enkele dierenhuiden. Plotseling heb je een idee. Uit het niets. De behoefte is er opeens. Uit het niets. Je maakt van steen een Venus. Een beeldje dat een vrouw verbeeld.

Zo stel ik het me, misschien een tikkeltje geromantiseerd en onder de invloed van, voor. Maar ergens moet het begonnen zijn. Werd het startsein gegeven voor een wereldsvermaak plus intense behoefte. Het verbeelden van.

Gisteren waren mijn zoon en ik in het Phillips Museum in Eindhoven. Over licht en de vooruitgang gesproken. Na een broodje en wat koffie wandelden we naar het Van Abbe Museum, liepen we over het riviertje de Dommel en stonden we opeens voor een gigantisch beeld met de naam van de maker erop; Rodin. Het beeld voorstellende Honoré de Balzac was de opmaak voor een ware smulpartij.

Deze week waren de vrouwen volop in het nieuws. Verhalen en nare ervaringen kwamen voorbij. Bekentenissen met een zwart randje, rafelend door de tijd? Feiten over mannelijke macht, uitbuiting en manipulatieve gedachten plus in actie omgezette daden deden wat ze moesten doen. Het maakte ons bewust.

Er waren gisteren een aantal vrouwelijke bezoekers in het Van Abbe. Ik gaf mijn ogen de kost. Genoot van vormen, rondingen en bewegingen. Van de vrouwelijke energie zoals vrouwelijke energie alleen maar kan zijn. Mijn ogen waren als penselen gevuld met verf in ontelbare kleuren. Tegelijkertijd was er het gevoel van: kan dit nog wel?

Het antwoord is ja! Gewoon simpelweg JA! Omdat het bekijken en genieten in alle onschuld gebeurde. Omdat het verpakt zat in en met een gevoel van bewondering. Omdat het samengaat met het respect voor.

In een zaal van het Van Abbe, wat voor iedereen een aanrader is, hing een schilderij van Jan Sluiters. Het ‘liggend naakt’ straalde in haar vorm en kleuren. Gaf de zacht- en schoonheid weer zoals de kunstenaar het bedoelde. Misschien of niet zonder bijbedoelingen, wellicht zonder bedoelde prikkels.

Op Wikipedia las ik vanochtend een stukje tekst met achtergrondinformatie over het museum met daarin een mooie anekdote van een portier. Hij herinnerde zich dat hij dit schilderij altijd moest verwijderen wanneer er kinderen oo bezoek kwamen. “Dat mochten zij niet zien”.

De wereld is in beweging, maar goed ook. En dat zal altijd zo zijn. Kunst beweegt ook. Dat is ook de bedoeling.