Een oude parachutist, dromen en de vorm van keukengereedschap

Kringloopwinkel Nee, onweer, als het er al was, heb ik niet meer gehoord. Er door heen geslapen waarschijnlijk. Wel hoorde ik tussen twee dromen door het ritme van het vallende hemelwater. Het groen, als verzamelnaam en aanduiding, zal er wel dolgelukkig mee zijn.

Bijzonder en tegelijkertijd vreemd blijft het wel. Dat dromen. Ik zag op het internet een man van 97, oud soldaat, veteraan en deelnemer aan D-day, de sprong in Frankrijk voor het allerlaatst nog eens overdoen. Onder begeleiding. Letterlijk. De twee dwarrelden als boodschappers door de lucht. Opdat we niet vergeten!

Het was gisteren weer best druk bij de plaatselijke kringloopwinkel. Tussen alle snuisterijen en bedrijvigheid door was er de sfeer van hergebruik en goedkoop. Het geluk dat sommige kop en schotels uitstraalden was niet van de lucht, tegelijkertijd moest ik even denken aan de hernieuwde opkomst van de bedwants. Was gisteren in het nieuws. Ben, een gewaarschuwd mens telt voor twee, met een grote boog om de aanwezige en ter verkoop aangeboden gebruikte matrassen heengelopen.

In de bak met oude metalen , restanten en overblijfselen uit andere en wellicht betere tijden vond ik wel wat dingen. Vorm drukte herkenbaarheid weg als was het een belangrijker dan het andere. Handig was in gesprek met praktisch, bruikbaar met dat van een houding van: oh, toch maar niet.

Keukengereedschap. Om te hakken en snijden. De scherpte is er al lang af. Veel gebruik had het handvat losgemaakt van het roestvrije metaal. Wat overblijft is de vorm. De gebogen lijn, de drie gaatjes, het geslepen nu botte stuk. Mooi om te gebruiken in een beeld waarvan het proces nog lang niet is begonnen.

“Ik ben niks van plan hoor.” Dat was ter geruststelling aan de vreemd kijkende verkoper/ beheerder gericht. Ik hoorde geen zucht. Er verscheen wel een glimlach.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *